Zoeken

Mona's Blog

Voor ouders die hun gevoel volgen

Categorie

Slapende peuter

Logeren

Al een paar weken vroeg ze het, en ze hield voet bij stuk:

‘Ik wil ook eens bij moeke gaan logeren. Ik ga dan in het bamboebedje slapen en broer bij mij op de kamer.’ 

Als ze het in haar hoofd heeft, gaat ze ervoor. En dus wij ook. 

Ze deed het fantastisch, haar allereerste keer logeren. We hadden het wel al eens eerder geprobeerd, toen ze 2j en een paar maanden was en ze ook zo vastbesloten leek. Maar toen slaaptijd er aankwam, was haar hartje toch te klein, wees ze naar de deur en riep ze om ‘mama’. We gingen haar halen en ze viel dicht bij mij, nog nasnikkend aan de borst in slaap. 

Anderhalf jaar later niks van dat. Ik nam afscheid en zij had enkel oog voor haar spaghetti die ze in het kamp mocht opeten (hoe zou je zelf zijn?). ‘S avonds ging ze slapen ‘alsof ze dat elke week doet’ zei mijn mama. ‘S nachts is ze twee keer wakker geweest en vroeg ze toch om mij. Maar die fantastische moeke nam haar mee in haar bed, wreef over haar rugje en al snel viel ze terug in slaap. Voor een korte nacht, dat wel want om 5.45 was de nacht voorbij voor Loa. Vanmiddag vroeg ze om haar bedje, ze viel aan de borst in slaap voor een heerlijke middagdut – die ze anders niet meer doet – en stellig is ze opgestaan: ‘ik ga nog bij moeke gaan logeren’. 

Loa – 3j 9mnd – met een fantastische moeke 

Advertenties

Peuterpraat -euh- slaap

Ik mocht gaan kijken bij broer of hij al sliep. En ja, het was goed als ik daarna nog eens zou kijken of zij al sliep. 
Nu durf ik niet gaan kijken, uiteraard. Bang om haar in-slaap-valproces te verstoren. 
Ik zit roerloos op de trap. Te wachten tot de stilte zich omzet in zachte, diepe ademhalingen. Tot ze de dag omruilt voor de nacht. Tot ze zich overgeeft aan haar dromen. Uit zichzelf, zonder borst. Zonder mama aan haar zijde. Dat zou voor het eerst zijn. 
Bestaat hier een milestone baby Card voor? Anders post ik een foto op Instagram… 
💛
Loa – 2j en bijna 9mnd 

Doorbreek het taboe: doorslapen

Doorslapen… als ze doorslapen, dan zijn ze volgens sommigen echt braaf en flink. Je zou bijna denken dat je baby iets mankeert als hij niet doorslaapt*. Terwijl het heel normaal is. Zeker jonge baby’s hebben op tijd en stond hun voeding nodig. Ook ’s nachts. Weinig schommelingen in de suikerspiegel en goed voor de hersenontwikkeling. 

Loa is 2 jaar en 4 maanden. De nacht doorslapen als in ‘twaalf uur aan een stuk’, dat doet ze niet. Heeft ze nog nooit gedaan. Nog nooit. Veel jongere kinderen doen dat wel: ‘goh, we leggen hem in zijn bed en hij valt zelf in slaap en om 7u wordt hij weer lachend wakker’. Nope, kan ik niet van meespreken. Maar diezelfde persoon zei ook: ‘moeilijke nachten, de laatste tijd.’ ‘Aha!’ Dacht ik, ‘dat is nu eens ‘leuk’ om te horen’. ‘T is niet alleen bij ons zo… 

Een kind is niet flink of braaf als het doorslaapt. Het is niet stout of lastig als het dat niet doet. Het is een kind dat ook ’s nachts behoeften heeft. En als die behoefte niet ‘honger’ of ‘dorst’ zijn, of als er geen ander fysiek ongemak is, dan nog kan het een behoefte zijn van nabijheid. Ja, zelfs van één van de meest gevreesde woorden als het op grootbrengen van kinderen aankomt: aandacht. Ook midden in de nacht, om wat voor reden dan ook, kan een kind aandacht nodig hebben. Een knuffel ter gerust stelling. Een flesje melk om te kalmeren. Een borst om de nabijheid te bevestigen. In slaap gewiegd worden, want dat is lekker knus. Ook dat zijn legale behoeften om wakker te worden, die mogen gesignaleerd worden én die mogen vervuld worden. Ook tijdens de donkere, koude nacht. 

Verwennen? Nope. 

Aan hun noden tegemoet komen? Jep.

Je gevoel volgen? Dubbele jep! 
Mona’s blog deelt dagelijks blogs, weetjes, wetenschappelijke artikels en veel meer op Facebook. Kom erbij! 😘
* een baby kan uiteraard een gezondheids- of ander probleem hebben. Denk je dat er iets niet snor zit? Laat je baby onderzoeken! 

Langverwachte dochter 

Na twee miskramen hield ik voor de derde keer een positieve zwangerschapstest vast. We waren een jaar en veel verdriet verder. 

Dit mocht niet mis gaan. 

Derde keer goeie keer. De echo’s waren goed, het hartje bleef kloppen en negen maanden later hadden we eindelijk het zusje van Miro in onze armen. 4,5kg en 54cm dochter. 

Dit mocht niet mis gaan. 

Ik ging voor lang voeden

Ik ging voor samen slapen

Ik ging voor een veilige hechting

Ik ging voor mijn moedergevoel 

Dit kon niet mis gaan. 
Het kind heeft er zelf niet om gevraagd. Mijn omgeving ook niet. 

Onze twee sterretjes wel. 

Niks is nog ‘zomaar’ ‘gewoon’. 

Alles is dankbaarheid. 
Mona’s blog is ook te vinden op Facebook. Kom erbij! En ook papa’s, oma’s en opa’s… Zijn welkom. Spread the word. 💛

Peuterpraat – deel 4

Loa begint verhaaltjes te maken tijdens het spelen. Tijdens het opruimen vanavond vond ik dit tafereel: 

 
Het leven zoals het is… Co-sleeping, bedsharing en een leeg babybed… Must be my girl 💛

Loa – 2 jaar 

Volg ons op Facebook 😘

Slaap Loa slaap

Intussen is onze schone slaapster 21 maanden en doen we het de laatste weken zo: niet meer slapen overdag. Als ze te moe wordt, dan wel natuurlijk. Maar als ze het volhoudt, blijft ze wakker. Om 13u krijgt ze een dipje en wil ze iets rustigs doen ‘vee kijkuh’ (tv kijken) of boekje lezen of iets anders. Is ze echt moe, dan gaat ze haar bedje in. Rond 17u wordt ze echt moe. Dan mag ze tv kijken terwijl ik kook, eet ze mee, kijkt ze daarna nog kort tv, gaan we naar boven voor badkamer en hup bed in en in slaap aan de borst. Tegen 19u ligt ze in dromenland. 

Slaapt ze wel overdag, dan kunnen we er vanop aan dat we ’s avonds geplakt zitten met een peuter die ons entertaint (kijk eh, mama, kijk eh!) tot 23u. Ware het niet, dat we een Tula Todller hebben sinds kort (halleluja!) en dat dat ding enorm veel sleepy dust bevat. En ik dus, als het in slaap borsten niet lukt, haar terug uit bed pluk en rond 20.30 een wandelingetje doe. Doet me veel deugd, is zalig met dit weer (meestal toch ;)) en ze slaapt binnen de 700 meter 🙂 heerlijk! Dat slapend lijfje tegen me aan. Helemaal goed, voor ons allemaal. Daarna probeer ik haar zachtjes ik bed te leggen en vraagt ze soms nog even borst om verder te slapen. 

Zoals je ziet, blijft er van Pantley niet veel meer over… Het heeft geholpen in het begin, maar nu zit ze op de wip tussen wel en geen dut meer en mag Pantley zeggen wat ze wil, maar ik krijg haar niet in bed om 19u als ze ’s middags nog 2u heeft geslapen. Zelfs als ze maar een half uur heeft geslapen. 

Ik ben er zeker van dat het over een paar weken weer anders is. Maar voor nu is het goed zo. Geen strijd, flexibel zijn als een grassprietje in de wind… En iedereen is content. 

💛 

Pantley – twee maanden later 

twee maanden geleden las ik Pantley’s boek ‘The no cry sleep solution’ omwille van het moeilijk in slaap geraken van Loa. Overdag viel ze in slaap aan de borst. ‘S avonds niet meer en dat ging gepaard met een kind dat de living nog vrolijk overhoop haalde om 22u. Daar moest verandering in komen, want tijd voor onszelf of om te ontspannen was daardoor nihil. En dat hebben we echt ff nodig aan het einde van de dag. Batterijen opladen. 

We begonnen met een ritueel en dat moet volgens Pantley vast staan. Maar bij ons is het al een vijftal keer veranderd op die tijd 🙂 het probleem bij Loa was dat ze zich niet rustig kon krijgen na de borst. Ze woelde en woelde en maakte zichzelf alleen maar wakkerder. En dit heb ik ontdekt dankzij Pantley. Ik had het probleem daarvoor niet goed door. We pakten het aan met eerst een tiental minuten draagdoek voor borst en bed. Na een tweetal weken gaf ze aan dit niet meer te willen en deden we borst en bed. Nog een verandering is dat Miro sinds een week of twee in ons bed slaapt. Ze genieten er beiden van. Lekker dicht bij mama. Hoe lang we dit gaan doen, weten we niet. Hij heeft er blijkbaar nood aan. 

Loa’s dutjesgedrag is na twee maanden ook veranderd. Ze sliep eerst makkelijk 3u in de namiddag. De laatste tijd maar 1,5u. Het evolueert constant en we gaan gewoon mee. Ze gaat wel elke dag rond hetzelfde uur slapen en rond hetzelfde uur staan we op. 

En nu? Ze gaat veel vlotter slapen. Ze slaapt vanzelf in, ook zonder borst. Ik ben er maximum nog een uur mee bezig. De ene avond gaat het zeer vlot. De andere wat minder. Maar met maximum een uur kan ik me wel verzoenen. Tegen 20.30 ben ik ten laatste beneden. Geen kind meer beneden tot wij gaan slapen. Dat is eerlijk gezegd een verademing. 

Wat deden we om dit resultaat te bereiken? 

– sluit alle fysieke ongemakken uit. Oorpijn, tandpijn, ziekte, voedselintoleranties (bij Loa zeer prominent aanwezig!)… 

– zorg ervoor dat ze goed gegeten en gedronken hebben overdag. (Dit is natuurlijk leeftijdsafhankelijk). 

–  een half uur (Pantley spreekt van een uur) voor slaaptijd doen we de gordijnen dichten de living. Tv kijken. Rustige activiteit. Ook de kleuter aanmanen tot rust en kalmte.

– dan badkamer, boekje, borst op bed en slapen. Soms meerdere keren borst of meerdere borsten. 

Het is zoeken en proberen en vinden waar het probleem ligt. Sommige tips zijn niet bruikbaar voor ons, maar misschien wel voor jullie situatie. Het boek is ook zo ingedeeld dat je niet alles hoeft te lezen. Het heeft hier alleszins geholpen. En voor alle duidelijkheid: echt zonder huilen! 💛

Links: 

Pantley, het boek, gratis Engelstalige download: http://www.familias-madeira.com/Elizabeth.Pantley.The.No.Cry.Sleep.Solution-1.pdf

Vorige Pantley Posts op deze blog: 

pantley’s no cry sleep solution 

dagen 1-10 

Mona’s blog is ook te volen op Facebook! JOIN US 💛 

Pantley dag 7-10

loa was ziek. Dag 7 ging zoals anders, maar werd voorafgegaan door een zeer moeilijke nacht. Ik ben samen met haar gaan slapen om 19.20. We waren beiden kapot. 

Dag 8 was moeilijker om in slaap te geraken savonds, die tanden weer. Maar na twee borstrondes en een half uur geduld sliep ze toch.

Dag 9 was een ramp. Alweer pas om 22.30 in bed. Ik denk dat ik te laat aan het ritueel was gestart, maar ik stond er alleen voor en de planning liep in het honderd 😦 de nacht bracht ook niet veel rust. Ze had krampen ofzo, ik weet het niet goed… Het zijn precies terug tekenen van een opspelende voedselintolerantie… Nog even aanzien en dan actie ondernemen.

Dag 10 was een dutje tussen 10-13u want ze was kapot van de vermoeiende nacht. Ze sliep om 19u25. 

Evaluatie:

Na tien dagen tips uitvoeren met een 18maander met koorts, doorkomende tanden en misschien een opspelende voedselintolerantie vind ik het boek het lezen waard. Het is hier enorm verbeterd en we gaan hiermee door. Wat we nu doen:

  • Gordijnen dicht doen een half uur voor we naar boven gaan.
  • In het ritueel zijn we nog zoekende. Alleszins moeten we haar rustig krijgen het half uur voor we naar boven gaan en het bed in kruipen. Dit kan met de draagdoek, tv kijken werkt ook. 
  • De slaapkamer is helemaal donker.
  • We gebruiken cue woorden: sssssh en slapen. 
  • Ik ga af op haar vermoeidheidssignalen. Als ze in de doek zit, geeft ze zelf aan wanneer ze naar boven wil.
  • Ik laat haar niet meer ‘moe genoeg worden’, dat werkt averechts.
  • Ze staat elke dag op om 8u.

Een paar kleine ingrepen die wonderen verrichten, vind ik toch. Het voelt ook niet aan als een training, gewoon tips die je al dan niet gebruikt. Het belangrijkste vind ik dat ik de vinger op de wonde heb kunnen leggen en de oorzaak heb kunnen vinden van haar niet slapen: het zelf niet rustig kunnen worden. 

Pantley geeft in haar boek ook tips voor doorslapen, zelfstandig kunnen inslapen… En dat voor verschillende leeftijden. 

Hier nog eens de link naar het boek:

http://www.familias-madeira.com/Elizabeth.Pantley.The.No.Cry.Sleep.Solution-1.pdf

Pantley dag 5 en 6

zaterdag gingen we naar de Great cloth diaper Change. Een drukke boel voor onze kleine meid, die de slaap voor haar dutje niet kon vatten. Terug naar beneden, in de zegel is ze in slaap gevallen.

S avonds verder gebouwd op mijn hypothese dat ze zich zelf niet rustig kan krijgen in bed. Dat was vanavond weer zo. Ik heb geprobeerd van haar te sussen, van haar strenger toe te spreken als ze begon te praten en wiebelen en zenuwachtig doen (werkte wel, daarna weer sussen), haar dekens strak rond ons wikkelen (zoals in de doek – niet inbakeren, dat is uiteraard niet ok voor haar leeftijd). Op de duur (40 min later) lag ze tien minuten stil, was ze kalm en vroeg ze de borst, ze dronk niet echt, maar is wel zo in slaap gevallen. Het gaat echt om die rust vinden nadat ze de borst krijgt. Dus die moeten we verder proberen creëren voor de borst. Ik dacht dat ze kalm genoeg was, ze viel bijna in slaap in de zetel, dus ik droeg haar niet en nam haar mee naar boven (dom-dom-dom). We hebben weer wat geleerd. 

Dag 5:

  • Opstaan om 7.50. Zelf wakker.
  • Dutje 14u-15.10
  • Gordijnen dicht om 18.40.
  • Naar boven om 20u. Slapen om 21u.

Dag 6:

  • Wakker om 7.40
  • Dutje 13-14.40 
  • Gordijnen dicht om 18.40. 
  • Naar boven om 19.40. Slapen om 19.55.

Ze was moe vanavond en had ook 38.5 koorts. We hebben vanavond wel de doek bovengehaald en ze gaf na tien min opnieuw zelf aan dat het tijd was om naar boven te gaan. Een rustige dag, een geslaagde dag. Nu maar hopen dat ze koorts heeft van de tanden en niet opnieuw ziek aan het worden is 👍


 

Maak een gratis website of blog op WordPress.com.

Omhoog ↑