Zoeken

Mona's Blog

Voor ouders die hun gevoel volgen

Categorie

Luie mama tactieken

… En toen sliep hij terug bij zijn zus op de kamer 

Na een hele zomervakantie in zijn eigen kamer, naderde de komst van het eerste leerjaar met rasse schreden. Een paar  dagen voor 1 september: ‘mama, ik wil bij iemand liggen, ik wil niet alleen op mijn kamer liggen.’ Dus verhuisde hij opnieuw. 

Slapen en je veilig voelen, gaan hand in hand. Miro is sowieso een denker. Hij heeft soms slechte dromen (daarvoor maakten we samen een dromenvanger, op zijn vraag) en als hij in zijn bed ligt, komen er vaak nog veel verhalen boven. 

Ik probeer dat nu op voorhand op te vangen. Het eerste leerjaar is een hele stap. Ik probeer op de avond een momentje te voorzien om hem te laten vertellen, zodat hij rustig kan gaan slapen. 

We zien wel wat de toekomst brengt. Het slapen zal altijd fluctueren. Maar we zullen altijd proberen om hem zo veilig mogelijk te doen voelen. Wij slapen toch ook graag met onze partner in bed? 

Slaapwel 😘 

Advertenties

Peutereten

Trapte in de ‘je eet je broccoli op en dan mag je van tafel’ val…En dan krijg je een machtsstrijd aan tafel. 

En een peuter die de broccoli toch niet op eet. En anders wel, als ik haar de vrije keuze geef. 

#nooitmeer #lesjegeleerd

Loa – 2j 9mnd 

Aan de mama van de pasgeboren baby

Hé, het is oké dat… 

  1. Je de hele dag in de weer bent voor je baby. Voeden, verzorgen, knuffelen… En repeat. 
  2. Rusten de enige andere bezigheid is die je wil doen. 
  3. Je geen tijd en/of fut hebt voor het huishouden.
  4. Je geen tijd en/of fut hebt om volledige dagen babybezoek te ontvangen. 
  5. Je op je gemak wil voeden, zonder pottenkijkers. 
  6. Je worstelt met je nieuwe rol als mama.
  7. Je je fysiek en op ‘bepaalde plaatsen’  van je lichaam niet helemaal toppie voelt (het komt goed!). 
  8. Je geen zin hebt in seks (ook dat komt goed!). 
  9. Je de bevalling ook psychisch moet verwerken. 
  10. Je leven helemaal draait om de baby.
  11. Je je baby de mooiste op aarde vindt.
  12. Je fier bent op alles wat met de baby te maken heeft (zèlfs op volle luiers met inhoud van de juiste kleur.)
  13. Je het zwanger zijn mist. 
  14. Je wil cocoonen thuis. 
  15. Je je gsm afzet of niet opneemt. Rust. 
  16. Je onzeker voelt over je postpartum lichaam (‘takebackpostpartum’ op Instagram is een aanrader om te volgen). 

Mona’s blog is te volgen op Facebook

Ps: dit is een lijst gebaseerd op eigen ervaring en verhalen van andere mama’s. Niet iedere mama zal zich herkennen in elk van bovenstaande punt. 

Ps2: aanvullingen? Geef gerust een gil hieronder 👇🏻 

  
Loa – een paar dagen oud.

Gebruik mijn afbeeldingen niet zonder mijn toestemming. 

Peuterpraat – deel 4

Loa begint verhaaltjes te maken tijdens het spelen. Tijdens het opruimen vanavond vond ik dit tafereel: 

 
Het leven zoals het is… Co-sleeping, bedsharing en een leeg babybed… Must be my girl 💛

Loa – 2 jaar 

Volg ons op Facebook 😘

Aan de mama van de baby of peuter die aan de borst in slaap valt… 

… En enkel en alleen maar aan de borst in slaap valt. Of al wandelend in de draagdoek of de buggy. Of in de auto. Maar alleen? Neen, niet alleen… 

Aan die mama… Er is hoop! 

Want Loa, 25 maand, ging vanavond zoals gewoonlijk slapen. Bedje in, borst drinken en dan… Dan was er iets vreemd. Ze sliep niet in aan de borst. Ook niet na drie keer wisselen van kant. Ook niet na die laatste snelle paar slokjes. Ze keerde zich om en lag rustig naast me. Ik dacht dat ze sliep. Maar na een paar minuutjes zei ze: ‘mama! Knusselen!’ (Dat woord vond ze zelf uit en betekent knuffel en kus – Ik hoop dat ze dat woord voor altijd blijft gebruiken.) ik gaf haar een knussel. Ze ging weer naast me liggen. En toen gebeurde het… Na een paar minuten viel ze in slaap! Zomaar uit zichzelf. Geen borst. Zeker geen tut (wist je dat een tut iets is om de kamer door te gooien en absoluut te weigeren en ja, zelfs boos om te worden als je mama je een tutje geeft in bed. De real stuff, verdorie! Borsten moeten het zijn! :)). Niks, nada, gewoon zichzelf!

Of en hoe deze trend zich zal voort zetten weet niemand, maar stilaan geraak ik er echt van overtuigd: tot haar achttiende zal het niet duren vooraleer ze zonder borst, gewieg of draagdoek, zonder huilen of tegenpruttelen, zelfstandig in slaap zal vallen. En ik ben er vrij zeker van: die van jou ook niet 😉 

Facebook, daar vind je ons ook! 

Slaap Loa slaap

Intussen is onze schone slaapster 21 maanden en doen we het de laatste weken zo: niet meer slapen overdag. Als ze te moe wordt, dan wel natuurlijk. Maar als ze het volhoudt, blijft ze wakker. Om 13u krijgt ze een dipje en wil ze iets rustigs doen ‘vee kijkuh’ (tv kijken) of boekje lezen of iets anders. Is ze echt moe, dan gaat ze haar bedje in. Rond 17u wordt ze echt moe. Dan mag ze tv kijken terwijl ik kook, eet ze mee, kijkt ze daarna nog kort tv, gaan we naar boven voor badkamer en hup bed in en in slaap aan de borst. Tegen 19u ligt ze in dromenland. 

Slaapt ze wel overdag, dan kunnen we er vanop aan dat we ’s avonds geplakt zitten met een peuter die ons entertaint (kijk eh, mama, kijk eh!) tot 23u. Ware het niet, dat we een Tula Todller hebben sinds kort (halleluja!) en dat dat ding enorm veel sleepy dust bevat. En ik dus, als het in slaap borsten niet lukt, haar terug uit bed pluk en rond 20.30 een wandelingetje doe. Doet me veel deugd, is zalig met dit weer (meestal toch ;)) en ze slaapt binnen de 700 meter 🙂 heerlijk! Dat slapend lijfje tegen me aan. Helemaal goed, voor ons allemaal. Daarna probeer ik haar zachtjes ik bed te leggen en vraagt ze soms nog even borst om verder te slapen. 

Zoals je ziet, blijft er van Pantley niet veel meer over… Het heeft geholpen in het begin, maar nu zit ze op de wip tussen wel en geen dut meer en mag Pantley zeggen wat ze wil, maar ik krijg haar niet in bed om 19u als ze ’s middags nog 2u heeft geslapen. Zelfs als ze maar een half uur heeft geslapen. 

Ik ben er zeker van dat het over een paar weken weer anders is. Maar voor nu is het goed zo. Geen strijd, flexibel zijn als een grassprietje in de wind… En iedereen is content. 

💛 

Dagboek van een vierjarige – deel 10

Ligt al een week met niet 1 maar 2 kinderen in bed. 
‘Mama, mag ik nog eens in je bedje slapen vannacht?’ 

‘Hoe? Ik dacht dat je nog 1 keer bij mij ging slapen en dan in je eigen bedje ging slapen?’

‘Nee! Ik wil nog duizend keer in jouw bed slapen.’ 

‘Dan ben je acht jaar!’ 

‘Neenee! Oneindig!’ 

‘Dat zou mama wel willen, jongen, maar tegen die tijd lig jij al lang met het meisje van je dromen in je eigen bed.’ 
Maar voor nu. Voor nu ben ik nog even het meisje dat zijn nachtmerries mag temperen en hem de veiligheid kan bieden in de donkere nacht. 
Miro – 4,5jr

Hé, het is oké…

ik deelde dit artikel, gaf zelf een aanvulling op Facebook en deed een oproep om het lijstje aan te vullen… Het resultaat staat hieronder! 

Hé, het is oké…

  • om aan Co-sleeping/bedsharing te doen omdat je te lui bent om ’s nachts op te staan.
  • om borstvoeding ’s nachts superhandig te vinden, want je moet niet naar de microgolf spurten om een fles op te warmen.
  • om ’s morgens te zeggen dat mama nog even moet wakker worden vooraleer je echt kan opstaan om nog met iedereen een gezellig momentje in bed te hebben. 
  • om het grootste voordeel van de Rapley-methode het niet hoeven maken van hapjes te vinden. 
  • om de draagdoek boven te halen zodat je je handen vrij hebt om iets te doen aan je ontplofte huishouden.
  • om niet meer te weten waarvoor een strijkijzer dient, want daar heb je geen tijd meer voor (ik toch niet). 
  • om douchen en alleen naar de supermarkt gaan te verheven tot het me-moment van de dag. 
  • om je dag af te sluiten met een rondje Facebook om je gedachten op nul te kunnen zetten – ook al zou je eigenlijk al moeten slapen. 
  • om je dochter een snoepje te verbieden net voor de maaltijd en zelf stiekem proberen met zo weinig mogelijk geluid dat papiertje van die caramel af te krijgen, je weet wel, zo met je lijf half in de kast zodat het ‘niet’ opvalt.
  • Dat in je kraamtijd een brief posten als het uitje van de week wordt gezien. 
  • om aan het ijsjeskraam te zeggen dat het chocoladeijs op is, omdat die plekken zo moeilijk uit hun kleren gaan.
  • Om 11u een normaal uur vinden om te onbijten, meedansen met studio100 en het leuk vinden (mama’s hebben ook beweging nodig), zelf zo blij zijn als een klein kind als je een cadeautje kiest en koopt voor je kind. 
  • om te zeggen dat de kermis gesloten is als het pijpenstelen regent!
  • De kinderen langer tv te laten kijken dan je pedagogisch verantwoord vindt, omdat het zo lekker rustig is in huis en je even je eigen gedachten kunt horen.
  • Als je dochter van nog net geen 2 met schoolkrijt op de muren en stoelen in de weer is denken, ach, dat krijg ik er toch makkelijk af…
  • om ‘aankomen op het werk’ als een momentje van vakantie te beschouwen na de ochtend-rush met een boze 1-jarige die van alles wil maar nog niet kan, en een boze 3-jarige die kwaad wordt voor alles wat ze niet zelf mag beslissen. 
  • Het speelgoed niet meer te sorteren want het is na 5 minuten toch weer door elkaar. 
  • De afwas te wassen en te laten drogen aan de lucht.
  • als je dan terug moet gaan werken genieten van dat tasje thee in alle rust.
  • om mijn kinderen op elkaar te laten tekenen én schilderen en zo een moment van stilte en rust te creëren voor mezelf. 
  • om de kinderen uren in het bad te laten spelen zodat ik dan even mijn mails kan checken op de iphone naast het bad.
  • Om met beschilderde kinderen op straat te wandelen, zij vinden het geniaal en we toveren een glimlach op het gezicht van iedereen die we tegenkomen. 
  • Om rare kledijcombinaties én kousen in sandalen toe te laten om ‘tantrums’ te vermijden 
  • Om filmpjes op te zetten voor de kindjes en terwijl een dutje te doen op de zetel.
  • Om toe te geven aan je kinderen dat je té moe bent om een verhaaltje te lezen vandaag.

En met stip op 1: de meeste likes gingen naar… 

  • Om extralang met de smartphone op het toilet te zitten en dat als me-time te beschouwen …

Volg ons op Facebook

Doorslapen

Dit is een berichtje aan iedereen die me vroeg of zei: 

– slaapt ze nu nog niet door? Hoe hou je dat vol? Ik zou gek worden. 

– heeft ze echt wel honger snachts? Kan je haar niet troosten met een tutje? Moet ze dan echt de borst? En een flesje met water? Of thee? 

– en als je haar nu een grote fles geeft savonds? Zal ze dan niet langer slapen? Dan heeft ze toch geen nachtvoeding meer nodig? 

moet ze niet in haar eigen bedje? Jullie houden elkaar toch wakker!? Zo leert ze toch niet alleen te slapen? Hoe ga je dat later doen? Ze moet toch echt wel in haar eigen bed. 

ik ben zo blij dat ons kind zo een goeie flinke slaper is. Het is echt een flink kind. 

– kan je de tijd tussen de voedingen niet rekken? Ze zou toch echt wel blokjes moeten kunnen maken van langer dan twee of drie uren. Je zou toch moeten proberen van haar geen borst te geven en tijd te rekken. 

Aan iedereen die me dit vroeg, die me verzekerde dat het niet normaal is: 

Ze is bijna 18 maanden en ze slaapt sinds een week 5-6 en vannacht zelfs 7 uur aan een stuk. Ben ik daar blij om? Ja! Maar nog meer omdat ze het zelf doet, niet omdat ze daarin getraind of gedrild werd. Ze geeft zelf aan er klaar voor te zijn en ze doet het gewoon. Het kan volgende week weer anders zijn, maar deze week deed ze het. 

En de eerlijke antwoorden op de vragen, die vind je hier:

Door samen te slapen. Door haar te voeden wanneer ze er om vraagt want dat is de kortste weg naar rust en terug allemaal slapen. Door te denken dat dit een fase is en ze op haar 18de wel zonder borst in slaap zal komen. 

Als de borstvoeding kortste weg is naar slapen, begrijp ik niet dat hier iets aan moet veranderd worden. We hebben de perfecte manier gevonden om terug tot rust te komen en verder te slapen. 

Grote flessen rekken de maag onnatuurlijk uit. Ze vervangen een voeding waar mijn productie onder kan gaan lijden en als ze langer doorslaapt, vervangen ze niet 1 maar meerdere voedingen. Nachtvoedingen zijn goed voor de hersenontwikkeling, voor je productie en voor het veiligheidsgevoel van je kind. 

Ik wil mijn kind niet laten huilen of borst ontzeggen als ze daar om vraagt. Borstvoeding is zoveel meer dan voeding. Het is inderdaad melk en het vult de maag, maar het is ook warmte geven, het is verzekeren dat ze niet alleen is, dat ze weer tot rust kan komen dicht bij mij.

Doorslapen is voor ons niet het hoogste goed. Ok, het is vermoeiend, maar rondlopen met een krijsend kind dat je haar noden ontzegt, lijkt me ook moeilijk. Ik ben te lui om uit mijn bed te komen snachts, ik wil rust. En voor ons werkt het om samen te slapen, borst te geven en dan weer verder te slapen. Ooit zal ze wel in haar eigen bedje slapen, als ze daar klaar voor is. Dan gaan we samen een bedje halen, wordt ze een grote meid en mag ze bij broer op de kamer. Maar dat is nu niet aan de orde. 

Moet jouw kindje nooit een extra fles? Of een tutje? Of even de zekerheid dat je er nog bent, midden in de nacht? Die van mij ook. 

Facebook: https://www.facebook.com/pages/Monas-Blog/306678659485195


Blog op WordPress.com.

Omhoog ↑