Zoeken

Mona's Blog

Voor ouders die hun gevoel volgen

Categorie

Geen categorie

Columns! 

Sinds september 2017 kan je tweewekelijks om woensdag een column van mijn hand lezen om radio1.be 

Advertenties

Kleuterpraat 

‘Mama, mijn vriendinnetjes hebben Barbara gegeten op school.’ 
– als je dochter kookproject heeft en ze zegt dat haar vriendinnen de wiskundelerares hebben opgegeten en ze eigenlijk rabarber bedoelt. 
😍
Loa – 3,5j 

Website 

Jullie vinden de site van de praktijk hier! 

Nina Mouton – de praktijk 

We hebben lang nagedacht over een naam. Ik heb lang nagedacht over een blogpost. Mijn schoonbroer kwam met het logo. En alle stukjes vielen op hun plaats…

Logo: (c) Bert De Geyter
De praktijk ligt in het verlengde van mijn blog. De achterliggende ideeën blijven ‘volg je gevoel’ en ‘mildheid voor kinderen’. Zoals op mijn blog volg ik wat bij mij past, ondersteund door de wetenschap. Rond opvoeding kijken we verder dan het gedrag, laten het kind in zijn waarde en gaan voor een aanpak die past binnen jullie gezin.

Ouderschap gaat verder dan opvoeden alleen. Het gaat ook over je rol als ouder en hoe je die invult. Zoals ik bijvoorbeeld omschreef in deze post.

Verder kan je in de praktijk ook terecht voor relatie- en gezinstherapie. Ik ben al een tijdje afgestudeerd als klinisch psycholoog. Nu school ik me bij als psychotherapeut: contextuele en systemische therapie.

Je hoeft niet met je hele gezin langs te komen. Je kan ook alleen komen (wat meestal gebeurt). We bekijken in de loop van de sessies of je er graag iemand van je gezin, familie of  breder netwerk bij betrekt.

Contact:

Nina Mouton

Klinisch psycholoog / psychotherapeut (i.o.)

Albrecht Rodenbachstraat 54

9040 Sint-Amandsberg (Gent)

0479/35.87.99

Ninamouton@gmail.com

Of stuur een berichtje via Facebook

Praktisch:

Een gesprek duurt ongeveer een uur en kost 50 Euro.

Je kan de praktijk gemakkelijk bereiken via de E17 en de R4 (afrit Oostakker).

Er is gratis parkeerplaats voor de deur of verder in de straat. Je hoeft geen parkeerschijf te zetten.

5 baby no no’s 

Omdat 5 baby musthaves zo’n succes waren… Hier de overbodige baby-uitzetspullen. Dit is natuurlijk heel persoonlijk, dus voel je vrij om aan te vullen! 


Ons ‘moederkloekske’ Loa 😍 

  1. De babycook. Mijn nicht gaat mij verwensen als ze dit leest 😂 maar ik vond dit een duur accesoire voor hetgeen het maar is. Met een kookpot, stoommandje en mixer kom je al een heel eind. En als je de Rapley methode toepast, kan je de mixer al laten voor wat-ie is. In uitbreiding eigenlijk alles wat je ook in de gewone winkel kan vinden, zonder dat er ‘baby’ opstaat. Denk: plastic bewaarpotjes etc. 
  2. De babyschommelstoel. Mijn kinderen krijsten er zich een ongeluk in. Ook al stonden de muziekjes aan en hing de schommel te schommelen.. Ze wilden liever the real thing. Uhu: de draagdoek.
  3. De buggy’s: ik had er twee. Twee! 🙄Een inklapbare en dan nog een grote met grote wielen waar de maxi cosi en de draagmand ook op konden. Duur! Onhandig! Laat je hormonen niet de overhand nemen: 1 buggy is meer dan genoeg 😉 of investeer in een mooie draagdoek/zak.
  4. Het park én de wieg: het park is om in te spelen en de wieg om in te slapen. 😂😂😂 ten eerste lag Loa nooit plat om te slapen (reflux/koemelkallergie). Ten tweede maken kleine babies daar geen onderscheid in. Ten derde nemen die twee dingen teveel plaats in de living. Ten vierde is knuffelen met de baby veel te leuk (ok ok, je mag ook wel eens je handen vrij hebben, maar het gaat al zo snel voorbij! Geniet!) Again: an act of too many hormones.
  5. De bumbo Seat. Duur, lelijk (dat is persoonlijk, maar ik vind dat lelijk), te gebruiken wanneer je kindje nog niet kan zitten (=te vroeg), onveilig want mijn kinderen maakten van zichzelf een plank en wipten er dan zo uit 🙄 en neemt alweer veel onnodige plaats in. Hoe het liever bij een goeie, gemakkelijke (voor de baby!) wipper. 

Wat zijn jullie no no’s? Laat het ons weten in een reactie 👇🏻

Mona’s blog, ook op Facebook

Dagboek van een vijfjarige 

Als je kind gevallen is en je hebt geen zakdoek bij om het bloed te stelpen… 


Mona’s blog, ook op Facebook. En zoals je hierboven kan zien, ook op instagram (monas_blog). 

Helpende handjes 

‘Mama, spijtig dat er niet overal helpende handjes zijn, he?’

‘Wat zijn dat, helpende handjes?’

‘Wel, die zitten in de grond en als je ze roept, dan komen ze tevoorschijn en ze helpen je met àlles! Ook met je werk, he!’ 

‘En gaan die dan mee, heeft iedereen zijn eigen helpend handje?’

‘Nee, die zitten gewoon overal, overal op de wereld zijn er helpende handjes voor iedereen.’

‘En wat kan je daar dan aan vragen?’

‘Alles! En ze helpen je altijd!’ 

Ons ventje van bijna zes die in zijn eigen woorden zegt dat een ondersteunend netwerk zoveel kan betekenen. 

Ik schreef een blog over hoe steun in verschillende vormen kan komen. Emotionele steun, praktische steun… 

Er zijn ook verschillende manieren om je problemen of die van een ander op te lossen. 

Vandaag belde ik naar één van mijn helpende handjes. Mijn probleem, waar ik al een paar weken mee rondliep, was op een paar seconden opgelost. Ik huilde van opluchting. Ik wist niet dat ik er zo mee had in mijn maag gezeten. Zonder dat helpend handje, had het niet in een vingerknip opgelost geweest. 

Daarom: Merci aan al onze helpende handjes, iedereen op zijn of haar manier, helpend waar ze kunnen. Zó belangrijk voor een gezin in deze tijd  😘 


Foto: Sven Rammeloo 

Mona’s blog, ook op Facebook

Vooruit! 

Langs de dijk en de duinweggetjes. Van tegenwind niet veel last. Op het strand niet.vooruit.geraken. 

Rechtsomkeer. 

Dan maar meewind. 

Peeling van de kuiten: check!

En maar lopen. Met de wind meegevoerd. De zee, het kraken van de schelpen, de wind en mijn ademhaling. 

Meer mag dat niet zijn.

Lopen naar nieuwe dingen. Niet weg van oude dingen. Het oude is ook goed. Het nieuwe zal nog beter zijn. Vooruit vooruit altijd maar vooruit.

Tot die rivier, die echt te breed was om over te steken. 

Rechtsomkeer. 

Dan maar tegenwind terug.

Peeling van de schenen: check.

Mij houden ze niet tegen. Vooruit. Ook tegenwind. Ook door de kleine zeeën. 

Voetbad met echt fris zeewater: check.

Terug aan het appartement staat de supportersclub klaar. Ze hebben de beste plaatsen: balkon op’t zesde verdiep. En maar juichen en klappen. 

Schattiger wordt het niet.

Waar is Nina? (Ja! Ik sta op de foto :)) (foto: Sven Rammeloo) 

Mona’s blog loopt ook op Facebook

Dagboek van een vijfjarige – deel 10

‘Iedereen is van de wereld en de wereld is van iedereen’ het liedje van Thé Lau weerklinkt door de auto. Een live versie, ik zet het luider en zing mee. 

Miro luistert aandachtig naar de tekst en zegt: ‘eigenlijk zou iedereen dat liedje toch moeten kennen, he mama? Want dan zouden de dieven weten dat de wereld van iedereen is en dan zouden ze niet meer stelen. Ah nee, want alles is van iedereen.’ 

Worldpeace door de ogen van een vijfjarige. 

Miro – 5jaar 9maanden 

Blog op WordPress.com.

Omhoog ↑