Zoeken

Mona's Blog

Voor ouders die hun gevoel volgen

Categorie

Dagboek van een vierjarige

Dagboek van een vijfjarige – deel 7

‘Mama? Borsten, dat is eigenlijk een stukje van je blootje, he?’ ‘Ja. Waarom vraag je dat?’ 

‘Omdat ik het niet zeker wist.’ 

Of hoe voeden in ons huis de normaalste zaak van de wereld geworden is. 
Miro – 5 jaar

Advertenties

Dagboek van een vierjarige – deel 13 

Quotes van de dag… 

“Je moet niet bang zijn, zusje. De Dinotrucks zijn al lang uitgestorven.” (Miro en Loa kijken naar het nieuwe dinotrucks op Netflix -dino’s en trucks in één!)

Op de kinderboerderij: “Waarom kunnen eenden zwemmen zonder bandjes en wij niet?”

Dagboek van een vierjarige – deel 12

‘maar mama, als ik dan zo groot ben als jullie, dan ga ik ook alleen gaan wonen en dan ga ik jullie zo missen.’ 

Het moment waarop je al knuffelend probeert uit te leggen dat hij zo lang thuis mag blijven wonen als hij zelf wil en dat hij altijd mag terugkomen. Dat hij mag bellen om te blijven eten. En hij mag altijd op bezoek komen. Natuurlijk mag hij ook blijven logeren. 

En toen zag hij een voordeel: 

‘En dan ga ik wel zelf om frietjes, he. Zelf, he, mama! Om drie pakken frietjes! Met ketchup! En stokjes (chixfingers) zonder koemelk voor jou en zus!’ 

😍 

Miro – 4j / neen, ik moet zeggen: ‘bijna vijf jaar’. 

Dagboek van een vierjarige – deel 11 

Sven stak Miro vanavond in bed: 
Sven: ‘Slaapwel, jongen, ik zie je graag!’

Miro: ‘Slaapwel papa, maar ik zie jou nog beter!’ 

Dagboek van een vierjarige – deel 10

Ligt al een week met niet 1 maar 2 kinderen in bed. 
‘Mama, mag ik nog eens in je bedje slapen vannacht?’ 

‘Hoe? Ik dacht dat je nog 1 keer bij mij ging slapen en dan in je eigen bedje ging slapen?’

‘Nee! Ik wil nog duizend keer in jouw bed slapen.’ 

‘Dan ben je acht jaar!’ 

‘Neenee! Oneindig!’ 

‘Dat zou mama wel willen, jongen, maar tegen die tijd lig jij al lang met het meisje van je dromen in je eigen bed.’ 
Maar voor nu. Voor nu ben ik nog even het meisje dat zijn nachtmerries mag temperen en hem de veiligheid kan bieden in de donkere nacht. 
Miro – 4,5jr

Miro schrijft verhaaltjes 

‘Mama? Gaan we verhaaltjes schrijven? Ik zeg ze en jij schrijft ze op!’ 

De olifant en de aap

De olifant ging naar de stad en dan kwam aap en die was heel grappig. Die trok gekke bekken.  En dan kwamen er nog twee olifanten aan en twee apen. 

En dan kwam er nog een papegaai bij en die reed op een step en die ging ook naar de stad en dan zagen die de papegaai. Ze vonden de papegaai heel grappig en ze waren ermee aan het lachen. Zo grappig dat ze zelfs moesten wenen. 

En dan kwam een kikker en die had de kleur van een olifant en vleugels als een zwaan en een bek als een eend. Daar moesten ze nog harder van lachen en wenen. 

En toen kwam er een olifant met een lange snuit en een pet vanvooren en dan was het verhaaltje uit. 


Piraat en de draak

Piraat en de draak gingen naar de slechterikkenboot en ze gingen de kanonnen stelen. Omdat de slechterikken heel gemeen waren. Bij de goeierikken waren er nog meer drakengoeierikken en piratengoeierikken. 

En dan kwamen de slechterikken eraan: 10 en nog eens 10. En dan was er een auto en die heette bliksem en die kwam meehelpen met de goeierikken. En dan heeft hij al vijf slechterikken zo plat gemaakt als een pannenkoek. En dan heeft hij al de andere slechterikken ook zo plat als een pannenkoek gedaan. 

Miro – 4j en 8 mdn 

Dagboek van een vierjarige – deel 8

‘Kijk, Miro! Een veulentje!’

‘Ja! Maar gelukkig is er ook een mama of papa bij.’ 

‘Ik denk de mama.’

‘Ja, want anders is die helemaal alleen en als ze zich dan pijn doet dan moet die zichzelf troosten en dat kunnen die niet. Dus gelukkig is de mama erbij.’ 
Een kind van 4,5jr vat zo even de essentie van responsief ouderschap samen 💛

Dagboek van een vierjarige – deel 4

We stapten vandaag uit de auto en bij de overburen stapte de Sint net naar zijn auto. Ik wees Miro op zijn aanwezigheid, dat hij wel eens mocht zwaaien naar de Sint. Zo gezegd, zo gedaan. Toen we binnen waren, kon zijn geluk niet op: ‘Mama! We hebben de Sint gezien! De echte Sint!’
Die verwondering in zijn oogjes. *smelt*

Dagboek van een vierjarige – deel 3

Ik: ‘miro, kom mannetje, het is tijd om te gaan slapen.’
Miro: ‘neen! Ik ben nog niet moe!’
Sven: ‘jawel, Miro, je hebt daarjuist al heel erg gegeeuwd.’
Miro: ‘neen! Ik deed gewoon mijn mond heel wijd open.’

❤️ *collectief schaterlachmoment*

Maak een gratis website of blog op WordPress.com.

Omhoog ↑