Loa bekijkt onze trouwuitnodiging. Dat doet ze wel vaker, de tekening hangt in het groot in onze gang. Ze beschrijft wat ze ziet: ‘mama, jij bent op de taart en papa rijdt met de moto naar jou en Moke komt ook!’ Telkens opnieuw zegt ze dat. ‘Ik was er nog niet, he mama?’ ‘Neen, muizeke, jij was er nog niet.’ ‘Ik was toen nog een baby’tje?’ ‘Neen, je was nog geen baby’tje en je was ook nog niet in mijn buik.’ ‘Das een beetje gek, he mama?’ 
Ja, das een beetje gek, ik zou me geen leven meer kunnen voorstellen zonder jou… 
Loa – bijna 3 jaar. 

Advertenties