Zoeken

Mona's Blog

Voor ouders die hun gevoel volgen

Maand

juli 2016

Peutereten

Trapte in de ‘je eet je broccoli op en dan mag je van tafel’ val…En dan krijg je een machtsstrijd aan tafel. 

En een peuter die de broccoli toch niet op eet. En anders wel, als ik haar de vrije keuze geef. 

#nooitmeer #lesjegeleerd

Loa – 2j 9mnd 

Advertenties

Peuterpraat 

Dat ze na een lange werkdag voor mij en een lange speeldag bij oma en opa voor haar in slaap valt aan de borst en gewoon verder knuffelt. 

Nog dat extra beetje mamawarmte nodig… 

Van zoveel geluk smelt ik als een chocoladepostuurke voor de open haard.

Loa – 2j 9mnd 

Drie voordelen van werken in een vrouwenteam

Mama-zijn is ook gaan werken. En je daar liefst nog goed voelen ook. Sinds zes maanden werk ik in een andere afdeling van de vzw. Bij de afweging of ik zou solliciteren, zat ook dat het nieuwe team enkel bestond – en nog steeds bestaat – uit alleen maar vrouwen. Ik vind dat zelf eigenlijk alleen maar leuk, maar ik kan me voorstellen dat het anderen zou kunnen afschrikken. Vooroordelen genoeg in de wereld. Ik ga ze hier nu niet beginnen opnoemen 😉. Niks van dat in mijn beleving van mijn nieuwe team. 

Al mijn collega’s kennen mijn blog, dus verrassing… Deze gaat over jullie! 😇😃

De voordelen: 

  1. Iedereen heeft het gezien wanneer je een nieuw kleedje draagt of wanneer je naar de kapper bent geweest. Je krijgt van elke collega minstens één compliment en ongeveer vijf redenen waarom dit nieuwe kledingstuk of deze nieuwe coupe je zo mooi staat. Ze vragen in welke winkel je het hebt gehaald en zijn  mee wild enthousiast als je het in solden hebt kunnen scoren. Heerlijk! 
  2. Er is oprechte interesse in de koters van de ander. Schattige verhalen worden onthaald met ooooooh’s en aaaaaaah’s, met triestige verhalen wordt meegeleefd en met domme stoten wordt uitbundig gelachen. 
  3. Wanneer het maandstondentijd is, kan je dat gewoon openlijk zeggen, wordt dat begrepen met een half woord en krijg je bakken begrip. En als je maandstonden er onverwacht doorkomen en de computerman zit net aan jouw computer te werken (dan is er eens een man in huis!) en je maandverband zit in de schuif van je buro en er is geen manier om dit onopvallend uit die schuif te krijgen… is er altijd iemand in de buurt die het nodige gerief mee heeft. 

Ps: dit laatste is echt gebeurd. Jaja, het is mijn verhaal.

Pps: de andere zaken ook.

Ppps: valt het op dat ik er graag werk – want ja, werken doen we ook, hoor – en hoe! – ? Ik hoop het! 

Pppps: deze lijst is zeker niet volledig! 

Mona’s blog is hier op Facebook te vinden. 

… En toen sliep hij opeens in zijn eigen kamer.

Juni 2015:

‘Mama, waarom mag zus eigenlijk bij jou slapen en ik niet?’

Goeie vraag… Als hij dat wilde, mocht hij ook terug komen, na ruim 4 jaar op zijn eigen kamer te liggen. Dus zo gezegd zo gedaan. Hij werd in september 5 jaar. Maar als hij dat nodig had om zich veilig te voelen… Slapen gaat hand in hand met zich veilig voelen. Een kind dat zich niet veilig voelt, zal niet slapen. 

April 2016:

We zijn verhuisd! Er wordt een kinderkamer en een kamer voor ons ingericht. Ik slaap bij de kinderen om de overgang wat makkelijker te maken. Dan kunnen ze toch al in hun eigen kamer blijven liggen en hoef ik met de tijd maar te verhuizen. We hebben nagedacht over een familiebed (maar Sven slaapt al zo slecht en dan nog eens twee koters erbij… Dat kan onze slaap momenteel niet aan). Ik bij Sven en de kinderen samen (maar dat kan mijn slaap momenteel niet aan: opstaan ’s nachts is er echt teveel aan). 

Juni 2016:

Miro krijgt een echt groot bed, zijn peuterbed is te klein. ‘Waar gaan we dat dan zetten?’ Vroeg ik me af. Miro vroeg zich af wat de mogelijkheden waren. De speelkamer, die dan zijn kamer werd, of samen met zus op de kinderkamer. Het werd de speelkamer. Hij was resoluut. Zoals steeds. 

Juli 2016:

Miro slaapt ongeveer een maand op zijn eigen kamer, in zijn eigen bed, zonder enig probleem. 

Al het wenkbrauwengefrons van anderen ten spijt. Het kan: hem zijn eigen gevoel laten volgen, ook – en ik zou zeggen vooral – als het over zijn eigen emotionele veiligheid gaat. Hem zelf laten beslissen wanneer hij er wel klaar voor is om de volgende stap te zetten. En fier dat hij is! 💛

We hebben deze aanpak niet vanaf het begin van Miro’s leven gedaan. Ik was van het principe dat kinderen deze zaken niet hoeven te bepalen en dat ik mee moest met de gedragsmatige stroom van opvoeden die in onze maatschappij heerst. Ook al ging dit tegen mijn gevoel in. Je kan al raden waarom ik deze blog heb opgericht, niet? 😃

We volgen ons gevoel nu. En ja, hier zijn zeker regels. Het is de manier waarop dat die gesteld worden, die anders is. Of dat proberen we toch. Ja, wij zijn ook soms boos op onze kinderen. En ja, ik verlies mijn geduld ook. We zijn ook maar mensen, gebombardeerd tot ouders, die hun weg moeten vinden in het opvoed- en ouderlandschap. Dit gaat niet zonder figuurlijke slag of stoot. Het is een zoektocht voor iedereen. En het zal een zoektocht blijven tot wanneer ze het huis uit zijn. En dan nog… 😉

Mona’s blog vind je hier op Facebook. 

Peuterpraat 

‘Ik dan zo groot.’ Ze wijst tot aan mijn schouder.
‘Ik dan grote borsten hebben. Ik dan mama bent.’ 

Mama zijn door de ogen van een borstvoedingspeuter… 😃


Foto: Sven Rammeloo 

Loa – 2jaar 9maanden 

Liedjes zingen 

Miro – op het deuntje van jingle bells:

Tinkerbell tinkerbell 

Loa:

Het regent! Het regent! De pannenkoeken worden nat! 

En dan moet je als mama keihard je lach inhouden. 

Miro – 5j 9mnd

Loa – 2j 9mnd 

Peuterpraat -euh- slaap

Ik mocht gaan kijken bij broer of hij al sliep. En ja, het was goed als ik daarna nog eens zou kijken of zij al sliep. 
Nu durf ik niet gaan kijken, uiteraard. Bang om haar in-slaap-valproces te verstoren. 
Ik zit roerloos op de trap. Te wachten tot de stilte zich omzet in zachte, diepe ademhalingen. Tot ze de dag omruilt voor de nacht. Tot ze zich overgeeft aan haar dromen. Uit zichzelf, zonder borst. Zonder mama aan haar zijde. Dat zou voor het eerst zijn. 
Bestaat hier een milestone baby Card voor? Anders post ik een foto op Instagram… 
💛
Loa – 2j en bijna 9mnd 

Maak een gratis website of blog op WordPress.com.

Omhoog ↑