Zoeken

Mona's Blog

Voor ouders die hun gevoel volgen

Maand

mei 2016

Worldpeace

Ik zat alleen in de auto en kon effectief horen wat er op de radio werd gezegd. Het ging over ‘je staat bovenop de hoogste berg van de wereld. Iedereen kan je horen. Wat zou je roepen?’ 

Ik dacht meteen aan: ‘stop met ruziemaken en wees lief voor elkaar.’ 

Maar toen dacht ik: nee, het moet dieper gaan. Verder. De wortels aanpakken. 

Ik dacht: ‘koester je kind’. Ja. Dat zou ik roepen. ‘Koester je kind’. 

Mona’s blog – ook op Facebook 

Advertenties

Thuisonderwijs a la Loa en Miro

‘Zus, hoeveel bolletjes zie je aan het telraam?’

‘Zoveel’

‘Maar hoe-veel?’

‘Zo-zo-zoveel’

*zucht* ‘zus, ik ga even kaka doen, ondertussen kan jij nadenken, he?’ 
Meester Miro 5,5j en kindje Loa 2,5j 

Peuterpraat

– wat ben je aan het doen, Loa?

– kuisen!

– met wat?

– papiertje en water. 

– waar heb je dat water gehaald?

– die. 

En ze wees op het toilet waar ze net de inhoud van haar potje had ingekiept. 

Loa – steeds klaar om mama te helpen – 2,5jr 

Dagboek van een vijfjarige – deel 10 

‘Mama! Kijk! Ik heb bibberboebels!’ 

(Kippenvel) 

Miro – 5,5j 

Start to… Take care of myself 

‘Jaja, ik neem de kinderen wel alletwee mee naar de supermarkt, dat gaat wel! Ik heb niet veel nodig…’ Zei ik tegen Sven. 

Een half uur later waren we terug, was ik boos en keek hij me aan met een: ‘zie je wel!? Blik’. 

We zijn pas verhuisd en we gingen naar een supermarkt waar ik mijn weg niet kende, waar ik geen karretje had genomen om Loa in te zetten of als ‘baken’, als rustpunt om naar terug te keren. Nope, twee losgeslagen varkens zonder oren: jaja, die twee hoorden bij mij. Gek werd ik. En ik ben anders niet van het ‘ga thuis maar naar je kamer’, maar ik zag geen andere uitweg. 

Ik voelde die spiraal. Ik voelde dat het heel makkelijk was om hierin verzeild te geraken en steeds dieper in mee te gaan. Iets zeggen – niet luisteren en verder doen – terug reageren / hen scheiden – gewoon verder doen – ik die mijn geduld verlies. Ik werd gek. Elke mens heeft dingen waar hij niet tegen kan, ik kan niet tegen kinderen die keer op keer negeren wat ik zeg. Nu komt ik dat niet vaak tegen en kan ik meestal wel buiten komen met die varkentjes van me… Maar die zaterdag… Pfoeh! 

Dus we waren thuis, Loa sprak zelfs over ‘mama boos’ en Miro stuurde ik naar boven en hij mocht terug komen als hij zou luisteren. We praatten, ik legde mijn bezorgdheden uit en we gingen verder. Maar er moest iets veranderen want ik liep op de toppen van mijn tenen. Nee, dan vind ik mezelf geen goeie moeder. En ja, ik heb excuses: nieuwe job, pas verhuisd, Loa die naar school gaat en ik kan nog wel zaken bedenken die me stress geven. Maar dan is het tijd dat er iets gebeurt. Dus ik ging zondag lopen. Start to run met ons Evy. Met de volle steun van mijn man, en met de woorden ‘ik ben fier op u!’ Toen ik terug thuis strompelde, zijn we vertrokken om ook voor mezelf te zorgen. Zelfzorg, tis toch zo belangrijk! 

Week van de opvoeding 2016 staat in teken van stilstaan en ademhalen, te zijn in plaats van te doen… Zelfzorg… Het schiet er bij vele ouders, ook bij mij, zoals jullie kunnen zien, bij in. Het is nochtans een stokpaardje bij ons op het werk; ouders sensibiliseren voor hun eigen noden en hun eigen grenzen leren aanvoelen, samen zoeken naar wat hun ontspant, waar ze energie uithalen. 

En nu ga ik slapen, want morgen… Les 2! Op naar de vijf kilometer, op naar een ontspannen mama! 

Check ook de Facebookpagina van The Gentlemom: ze roepen op om je zelfzorgmoment te delen met de hashtag #gentlemomademtinademtuit. Bij deze, Gentlemoms… 👊🏻

Wees ook welkom op Mona’s blog, de Facebookpagina 💛

Moederliefde 

Ze huilde niet bij het afscheid. En het was nog maar haar tweede dag school.

Ik belde in de auto naar mijn mama om dat blije nieuws te melden. 

‘Oooooouh’ hoorde ik aan de andere kant van de lijn. En een krop in de keel. Alletwee tegelijk. Ik benoemde wat we voelden: ‘nu gaan wij nog wenen omdat zij zo flink is!’ 

We schaterlachten om onszelf, met een traan van ontroering in onze ooghoek.

Loa – 2,5 jaar 

Volg ons ook op Facebook

Dagboek van een vijfjarige – deel 9

‘Ga je dan morgen een beetje bij zus blijven tijdens de speeltijd?’

‘Ja… Als zus dat wil, he mama…’

Slimmer dan zijn mama: ✔️

Miro – 5,5 jaar – de dag voor de eerste schooldag van Loa 

Blog op WordPress.com.

Omhoog ↑