Zoeken

Mona's Blog

Voor ouders die hun gevoel volgen

Maand

februari 2016

Doorbreek het taboe: doorslapen

Doorslapen… als ze doorslapen, dan zijn ze volgens sommigen echt braaf en flink. Je zou bijna denken dat je baby iets mankeert als hij niet doorslaapt*. Terwijl het heel normaal is. Zeker jonge baby’s hebben op tijd en stond hun voeding nodig. Ook ’s nachts. Weinig schommelingen in de suikerspiegel en goed voor de hersenontwikkeling. 

Loa is 2 jaar en 4 maanden. De nacht doorslapen als in ‘twaalf uur aan een stuk’, dat doet ze niet. Heeft ze nog nooit gedaan. Nog nooit. Veel jongere kinderen doen dat wel: ‘goh, we leggen hem in zijn bed en hij valt zelf in slaap en om 7u wordt hij weer lachend wakker’. Nope, kan ik niet van meespreken. Maar diezelfde persoon zei ook: ‘moeilijke nachten, de laatste tijd.’ ‘Aha!’ Dacht ik, ‘dat is nu eens ‘leuk’ om te horen’. ‘T is niet alleen bij ons zo… 

Een kind is niet flink of braaf als het doorslaapt. Het is niet stout of lastig als het dat niet doet. Het is een kind dat ook ’s nachts behoeften heeft. En als die behoefte niet ‘honger’ of ‘dorst’ zijn, of als er geen ander fysiek ongemak is, dan nog kan het een behoefte zijn van nabijheid. Ja, zelfs van één van de meest gevreesde woorden als het op grootbrengen van kinderen aankomt: aandacht. Ook midden in de nacht, om wat voor reden dan ook, kan een kind aandacht nodig hebben. Een knuffel ter gerust stelling. Een flesje melk om te kalmeren. Een borst om de nabijheid te bevestigen. In slaap gewiegd worden, want dat is lekker knus. Ook dat zijn legale behoeften om wakker te worden, die mogen gesignaleerd worden én die mogen vervuld worden. Ook tijdens de donkere, koude nacht. 

Verwennen? Nope. 

Aan hun noden tegemoet komen? Jep.

Je gevoel volgen? Dubbele jep! 
Mona’s blog deelt dagelijks blogs, weetjes, wetenschappelijke artikels en veel meer op Facebook. Kom erbij! 😘
* een baby kan uiteraard een gezondheids- of ander probleem hebben. Denk je dat er iets niet snor zit? Laat je baby onderzoeken! 

Advertenties

Steun bestaat in allerlei vormen 

Sinds ik weet dat er verschillende soorten steun bestaan, weet ik dat ik van verschillende mensen verschillende zaken kan verwachten. Er zijn personen voor het ene en personen voor het andere. Er zijn personen die beiden combineren. 

Praktische steun

Ik dacht dat ik niet veel had aan mensen die niet luisterden naar wat ik vertelde. Maar als ik nadenk… Ze doen wel praktische zaken voor ons gezin, waarin we ook steun ondervinden. 

Kinderen ophalen van school, naar het containerpark gaan, de was opvouwen of een ovenschotel binnen steken. Praktische steun komt al-tijd van pas. 

Over dingen die me bezig houden, heb ik het gewoon niet. Ik ben dankbaar voor wat ze me wel geven en ga op zoek naar emotionele steun bij anderen.

Emotionele steun

Ik krijg vaak berichtjes via m’n blog van mama’s over hun schreeuw naar emotionele steun en het botsen op een muur van goeie raad en het krijgen van adviezen die haaks staan op hun moedergevoel. Een schreeuw om emotionele steun is vaak een schreeuw om een luisterend oor. 

We willen als luisteraar vaak helpen, dat zit in onze aard. We denken dan vaak dat we helpen door goeie raad te geven of te vertellen over de collega van de moeder van je beste vriendin die hetzelfde heeft meegemaakt en dit of dat heeft gedaan aan haar bijv. huilbaby, slaaptekort…

Je bent niet voor niks de steunfiguur waarop de mama in kwestie rekent. Je staat waarschijnlijk dicht bij haar en jij hebt haar ook graag. Je wil haar beschermen en verzorgen en overladen met goeie raad… Je doet dit met de beste bedoelingen, daar zijn we als mama van overtuigd. 

Wil je écht helpen als een mama bij je komt aankloppen als ze haar verhaal kwijt wil? Als steunfiguur hoef je eigenlijk enkel actief te luisteren, dat is helpend genoeg. Vraagt de mama in kwestie om raad of om advies? Dan kan je het geven. Doet ze dat niet? Doe het dan ook niet. Eens goed je hart luchten als mama tegen een persoon die je vertrouwt, kan al veel helpen. 

Wat bij mij bijvoorbeeld verkeerd overkwam als ik mijn verhaal deed en me dus kwetsbaar opstelde, was ‘De schuldige’ zoeken in de manier waarop ik het moederschap aanpak. Zaken als: ‘uiteraard ben je moe, je geeft nog stééds borstvoeding, is het niet eens tijd om ermee op te houden?’ Of ‘als ze zou doorslapen, zou je toch ook beter slapen? Misschien moet je haar in haar eigen bed op haar eigen kamer leggen en haar laten doen als ze weent?’ Of ‘zou je haar niet gewoon in bed leggen in plaats van haar te dragen? Dat is toch keivermoeiend en ze zal nooit in een bed leren slapen’ brachten me (nog meer) aan het wankelen in mijn zoektocht binnen het kersverse moederschap. Helpend is dat allerminst en wankelen kan je op dat moment missen als kiespijn, believe me! 

Nog een tip: de baby, die zien wij moeders vaak niet als grote schuldige. De buitenwereld soms wel. ‘Breng hem maar een dagje naar mij, dan kan jij eens rusten’. Zijn uitspraken die niet helpend waren toen de baby maar drie weken oud was en ik borstvoeding gaf. Probeer dan te helpen op praktische zaken in het huishouden. Maar mama’s en kleine baby’s, die horen gewoon samen. 

Mona’s blog is te volgen op Facebook, met dagelijkse updates voor ouders die hun gevoel volgen.  

Ps: deze tekst gaat over moeders die nood hebben om te ventileren over het moederschap en hoe je daar als ontvanger op kan reageren. Niet over mama’s die wankelen op het randje van een (postnatale) depressie of erin zitten. Neem contact op met professionele hulp als je dat nodig acht. 

Wafels 

Traditioneel vieren we, langs de kant van mijn papa, het nieuwe jaar met een wafelenbak. Loa eet geen gluten of koemelk dus ik ging op zoek naar een receptje. Ik vond deze en paste het wat aan: 

– amandelmelk ipv gewone melk

– geen vanillesuiker maar wel vanillepoeder en ik deed er ruwe rietsuiker bij om te zoeten (een 30-tal gram) 

– een goeie snuf zout erbij 

Voor de rest deed ik alles hetzelfde als in het receptje in de link en ik kan je zeggen… De commentaren gingen van: ‘Lekker! Heerlijk! Superlekker!’ 

Zelfs Miro, die anders niet zo voor de glutenvrije varianten te vinden is, smulde de wafels heerlijk op 😊

Langverwachte dochter 

Na twee miskramen hield ik voor de derde keer een positieve zwangerschapstest vast. We waren een jaar en veel verdriet verder. 

Dit mocht niet mis gaan. 

Derde keer goeie keer. De echo’s waren goed, het hartje bleef kloppen en negen maanden later hadden we eindelijk het zusje van Miro in onze armen. 4,5kg en 54cm dochter. 

Dit mocht niet mis gaan. 

Ik ging voor lang voeden

Ik ging voor samen slapen

Ik ging voor een veilige hechting

Ik ging voor mijn moedergevoel 

Dit kon niet mis gaan. 
Het kind heeft er zelf niet om gevraagd. Mijn omgeving ook niet. 

Onze twee sterretjes wel. 

Niks is nog ‘zomaar’ ‘gewoon’. 

Alles is dankbaarheid. 
Mona’s blog is ook te vinden op Facebook. Kom erbij! En ook papa’s, oma’s en opa’s… Zijn welkom. Spread the word. 💛

Blog op WordPress.com.

Omhoog ↑