Zoeken

Mona's Blog

Voor ouders die hun gevoel volgen

Maand

april 2015

Pantley dag 3

na de frustrerende tweede dag, hebben we het ritueel veranderd. Ok, ze krijgt drie hoektanden tegelijk door, dus dat moeten we alleszins aanpakken: ze kan er niet door in slaap geraken. Maar ook het ritueel moet anders, ze w├▓rdt rustig in de doek, dus waarom die niet integreren? 

  • Wakker gemaakt om 8.15 (ik lag zelf nog te slapen tot dan ­čśť). 
  • Dutje: 12.50-14.30.
  • We maakten het duister beneden om 18.30. Ze had al aangegeven dat ze moe was: oogjes wrijven. Ze kreeg tutje en konijn en mocht met broer tv kijken. 
  • Start ritueel om 19u. Naar badkamer: wassen, tanden, pyjama, slaapzak. Terug naar beneden: boekjes lezen met papa (dezelfde die we anders boven op bed lezen). Ik doe ondertussen badkamerritueel met Miro. Dan wisselen we van kind ­čÖé en doe ik loa beneden in de doek. 10 min gewandeld, naar boven gegaan op haar aangeven. Borst in bed. (De slaapkamer is nu ook extra verduisterd. Nog meer vuilzakken aan de ramen. Het is hier echt pikdonker!) dus borst in bed. 1 borst. ‘Og’ borst. Genoeg, draaien, diepe geeuw en……… Ze slaaaaaapt!!!!! Om 20.07 om precies te zijn ­čśâ

Advertenties

Pantley dag 1 en 2 

onze peuter vroeger naar bed krijgen, dat is het doel. Normaal ben ik van het ‘go with the flow’ type en ‘het is een fase’ type en ‘het komt wel goed’ type. Maar het sloopt ons dat we savonds niet even tijd hebben voor onszelf. Zie ook de uitgebreide blogpost over Pantley’s tips en het waarom. 

Dag 1:

  • ze stond op om 8u (wakker gemaakt). 
  • Dutje 12.45-14.45
  • Ritueel start 19.30 beneden bij papa (donker maken, boekje lezen). Boven bij mama om 19.55. Om 20.25 was ze in een diepe slaap. In slaap gevallen aan de borst. 

Dag 2:

  • Wakker gemaakt om 8u10. Echt wakker om 8.20, was nog in diepe slaap.
  • Dutje 12.30-14.50. 
  • Ritueel gestart om 19.40. Gordijnen dicht om 19u. Ritueel aangepast (wat volgens het boek niet mag, maar papa was niet thuis.) Op bed om 20.15 voor boekje en borst. Dan 1,5u alles gedaan om wakker te blijven: dierengeluiden nadoen, schoppen, slaan, onrustig zijn, zingen, roepen, ‘slapen’ zeggen maar het absoluut niet doen. Vechten tegen de slaap. Zware avond voor haar en mij. We zijn naar beneden gegaan waar ik tot de vaststelling kwam dat ze tandpijn had. Pijnstiller gegeven. Ze wilde in de doek en was meteen rustig. Na tien minuten wilde ze naar boven en is ze bijna meteen aan de borst in slaap gevallen. Het was intussen 22u20. 

1,5u een onrustig kind rustig proberen krijgen. Weten dat ze moe is, maar ze kan niet slapen. Geeuwen, ogen wrijven, nog eens geeuwen. Ik geef toe: tussen al dat feestgedruis van opstaan, lawaai maken, wilde bewegingen… had ik het lastig om kalm te blijven. Morgen hopelijk beter. Maar kom, ze slaapt. Pantley zegt ook dat je de methode pas kan toepassen als je kind ok is: geen fysieke klachten, ziektes, allergie├źn… We zullen het dus maar op de tandpijn steken en beginnen morgen met goeie moed opnieuw.

Met vallen en opstaan… 


Pantley’s no-cry sleep solution

dat het niet meer verder kon, op deze manier. De avonden waarvan we nooit weten of we even tijd zullen hebben voor ons of onszelf. Om tot rust te komen. Om de dag te overlopen. Om te zien hoe de week verder gepland staat. Om tv te kijken. Om quality time te hebben. 

Dus ik las Pantley, op het moment dat ik even tijd had voor mezelf: 22.30! 

Wat me het meest bijgebleven is, zijn de volgende zaken:

  • een kind van loa’s leeftijd heeft 11,5-12u slaap nodig snachts.
  • Hoe meer een kind slaapt, hoe meer een kind slaapt. Dus dutjes onderbreken om beter te slapen savonds, dat hoeft eigenlijk niet.
  • Een kind dat te moe is, zal moeilijker haar slaap vinden. Haar later ophouden omdat ze dan zeker moe zal zijn, is dus eigenlijk geen goed idee. 
  • Routine en rituelen. Routine: dutje elke dag op hetzelfde uur. (Deden we wel, maar ga ik nu een half uurtje proberen vroeger leggen, want om 13u is ze echt wel heeeeel moe). Elke dag opstaan op hetzelfde uur. En rituelen: elke dag hetzelfde voor het slapengaan. Denk er dus eerst over na voor je iets installeert. De routine moet strak toegepast worden in het begin: alle stappen moeten steeds genomen worden. 
  • Late slapers hebben donkerte nodig, en idd, sinds het zomeruur werd het nog erger. Pantley geeft als tip om de kamer te verduisteren (er hangen nu officieel vuilzakken voor onze ramen!) en licht te houden bij het dutje. Verschil dag-nacht. En ik denk dat dit de grootste tip was voor ons. We hebben een half uur (Pantley spreekt van een uur, maar dat is niet gelukt vandaag) voor het slapengaan de gordijnen van de living gesloten, haar gewassen in een verduisterde badkamer, de slaapkamer was volledig donker. 
  • Late slapers kan je op twee manieren aanpakken: elke 2-3 dagen een kwartier vroeger in bed steken of ineens op het gewenste uur in bed steken. Ik dacht voor strategie 1 te gaan, maar ze was zo moe dus het is toch de tweede optie geworden. 
  • Cue-woorden gebruiken die gelinkt zijn met slapen. Hier is dat ‘ssssshhhh’ als ze wakker wordt snachts of als er al iemand slaapt: ‘sssssht, miro slaapt!’. Ik heb dus een paar keer gezegd: ‘we gaan straks slapen, ssshhh.’ Of tijdens het boekje lezen: ‘Bumba slaapt, ssssshhh.’ Ze doet dan het bijhorende gebaartje ­čÖé

Et voil├á: ze sliep om 20.25! Als een blok in slaap gevallen aan de borst. Zonder gehuil. 

Zo krijg je een idee waarover het gaat. Maar lees het boek vooral zelf en haal eruit wat voor jullie werkt. Pantley diversifieert de problemen (inslapen, doorslapen, dutjes, nachten…) en geeft voor elk probleem verschillende oplossingen. Voor elk wat wils, ik vind het alleszins een enorme aanrader. 

En nu? Nu hou ik een logboek bij van hoe het gaat, hoe de slaaptijden waren en hoe de dag is verlopen. Na 10 dagen is het de bedoeling dat je evalueert. I’ll keep you posted ­čśś

Link naar het boek:

http://www.familias-madeira.com/Elizabeth.Pantley.The.No.Cry.Sleep.Solution-1.pdf

Haar Facebook page:

 https://www.facebook.com/pages/The-No-Cry-Sleep-Solution/483413611717501

Onze Facebook page:

https://www.facebook.com/pages/Monas-Blog/306678659485195

18 maanden borstvoeding – hoe doe je dat?┬á

Hoe doe je dat? Zo lang voeden? 

Ik weet het zelf niet goed, het gaat zo natuurlijk, zo gewoon, een gewoonte. Maar hieronder wel vijf tips om het allemaal wat vlotter te laten verlopen. 

1. Zoek steun 

Zoek steun. Het is eender waar, maar je moet ergens kunnen uithuilen in moeilijke tijden (ik-ben-zo-moe), kunnen praten met lotgenoten (neen, die van mij slaapt ook nog niet door) of bijzondere momenten delen (juij! 18 maanden borstvoeding!). 

Deze Facebookgroepen zijn enorm belangrijk voor mij:

la leche League Vlaanderen 

natuurlijk borstvoeding 

Probeer je man te betrekken in wat je doet, waarom je het doet, deel je kennis en je wijsheid. Probeer met twee sterk te staan en het belang ervan te zien. Hij zal je dan beter kunnen steunen in moeilijke momenten. 

2. Kennis is macht 

Weet waarom je het doet. Het is zwaar, dus opgeven zal misschien wel in je hoofd opkomen. Maar omdat ik wist dat het in het belang was van het emotioneel, lichamelijk en psychisch welbevinden van mijn baby en mezelf, bleef ik doorgaan. 

Laat kritiek niet aan je vel vreten. Zoals alles in opvoeden is borstvoeden altijd een punt waar kritiek op te geven valt. En het is een makkelijke om onzekere, oververmoeide mama’s uit hun lood mee te slaan. Want vragen als ‘heb je wel nog genoeg voeding?’ ‘Is je melk nog voedzaam genoeg?’ En stellingen als ‘ze slaapt nog niet door omwille van de borstvoeding, zou je niet overschakelen op flesjes?’ Zijn veelgehoorde commentaren en zijn hier allemaal de revue gepasseerd. Maar het kan nog een stapje verder. Bij een paar dagen borstweigeren van Loa op vijf maanden, kreeg ik te horen: ‘een kind geeft zelf aan wanneer ze wil stoppen, ook als de mama daar nog niet klaar voor is.’ Gelukkig wist ik dat baby’s van vijf maanden nog niet spenen en dat er iets aan de hand zou zijn, wat ook zo was. Ze was verkouden en een productiedip en smaakverandering van de melk door mijn eerste maandstonden gaven samen een paar dagen borstweigeren. Een consult met de laktatiekundige en wat peptalk (het komt goed!) later, was ze alweer aan de borst. 

Weet waarom je het doet. Want het is niet altijd makkelijk, zeker die eerste weken niet (zie punt drie). En dan heb je nog spruw (geen ervaring mee), kloven (enkel bij Miro gehad. En ook hier: moedermelk doet wonderen: smeren en aan de lucht laten drogen. Geen dure zalfjes nodig!), borstontstekingen, vermoeidheid… 

Mijn nicht is zwanger van haar derde kind. Twee kinderen aan de borst gehad en twijfels bij het derde. ‘Want het is zo zwaar en ik heb geen zin in weer een borstontsteking.’ Ze had al snel door dat ze zou voeden. Baby geboren en die reflex zal er zijn: aanleggen. Dus niet voeden was niet de oplossing. Lezen, dat wel. Ik gaf haar mijn boek van Kleintjes, ze las het in een ruk uit en zei: ‘Nina! Hoe die mens praat over borstvoeding, no nonsens, rechttoe rechtaan, een heel hoofdstuk over mogelijke problemen en hoe ze te voorkomen. Ik zie het helemaal zitten!’ Of hoe het nooit te laat is om bij te leren.

Allemaal voorbeelden van kennis is macht. 

3. Aanvaarden! 

Een pasgeboren baby vraagt vaak om voeding. En dat kan soms allesoverheersend zijn. Maar een nieuwe baby in het gezin is allesoverheersend en je huishouden steekt er bij in. De moment dat ik dat losliet, begon ik te genieten. Het lag (en ligt) hier niet altijd gelekt en gestreken, maar dat is dan maar zo. Kijk niet op de klok, leg aan, als in een eerste reflex, op elke kik was mijn antwoord: aanleggen. Was dat vervelend? Neen. Ik had niks anders te doen dan te zorgen voor mijn kinderen. Mijn mama stond die eerste weken constant paraat. Onze hond was bij de schoonouders. We mochten gaan eten bij mijn papa…

4. … Maar zoek hulp….

Wanneer je denkt dat iets niet klopt. Schakel een laktatiekundige in, bel naar la leche League, sluit je aan bij hun facebookgroep en lees mee. 

5. En bovenal: Volg je gevoel! 

Had ik de goeie raad gevolgd van anderen, Loa stond al meer dan een jaar op kunstvoeding. Want ze had last en ze was daarom lastig, en dus zou dat wel eens aan de borstvoeding kunnen liggen. En het lag daar ook aan, dat wist ik, er waren dingen die ik verkeerd at, ik wist alleen niet de welke en ook niet hoe ik daar achter zou moeten komen. Wat ik wel wist, was dat overschakelen op kunstvoeding het probleem alleen erger zou maken. En dat zou zo geweest zijn, met een intolerantie aan koemelk ├ęn soja. Ik ben nog altijd heel blij dat ik aan die overtuiging koppig heb vastgehouden. Want het was juist. En dat voelde ik gewoon.

En nu? 

Nu krijgt ze overdag nog borst op vraag als we samen thuis zijn. Dat is meestal eens in de voormiddag, voor haar middagdut en in de namiddag. Soms nog eens in de vooravond. S avonds voor het slapengaan en snachts ook op vraag. Ze vraagt er zelf om en ze krijgt. Maar ze kan ook wachten, begrijpt als het even niet kan. 

Niemand durft er nog echt naar vragen. Het is een gewoonte, iedereen is mee, geen veroordelen, niemand die zegt dat het moet stoppen. ZA-LIG! 

Hoelang we nog doorgaan? 

Tot een van beiden er genoeg van heeft. Ik denk dat zij zal beslissen wanneer het zover zal zijn. Still going strong! 

We zijn ook te volgen op Facebook! Kom erbij! 

Blog op WordPress.com.

Omhoog ↑