Zoeken

Mona's Blog

Voor ouders die hun gevoel volgen

Maand

februari 2015

Suikervrije tips

Naar aanleiding van het interview in De Standaard over hoe we proberen Miro en Loa groot te brengen zonder geraffineerde suikers, kreeg ik heel wat vragen naar tips. Dus: hier komt-ie!

Wij eten zonder geraffineerde suikers. Dat wil zeggen: geen suiker, maar ook geen dextrose, sacharose en andere vermommingsnamen die slimme fabrikanten aan suiker geven.
Een lijst vind je hier . Overigens een interessante site om eens op rond te neuzen.

Etiketten lezen, dus! En veel zelf maken. Alles wat in de lijst staat, eten we niet meer.

Wat dan wel?
Ontbijt:
We eten zelfgemaakte havermoutkoek die gezoet is met honing. (Recept: Daarbij fruit (bosbessen!) of dadels of rozijnen en noten. Lees er de verpakking van je ontbijtgranen of meusli op na: de toegevoegde suikers zijn torenhoog 😩
Boterhammen met suikervrije confituur, een stukje chocolade gezoet met kokosbloesemsuiker, notenpasta of honing.

Middag:
Ik eet vaak zelfgemaakte linzensoep (let op: ook in bouillonblokjes zit vaak suiker! Ik vervang deze door tuinkruiden en verse knoflook, peper en zout…) met quinoa door. Of een restje avondeten van de dag ervoor.
Of brood met beleg. Ik moet waarschijnlijk niet vertellen dat er in beleg ook vaak suikers worden toegevoegd. Ook deze zijn geschrapt bij ons. We eten vaak gerookte hesp, hummus, (geiten)kaas. En daarbij salade met zelfgemaakte mayo/dressing want ook daar: vaak toegevoegde suiker!

Tussendoor:
Zelf bakken! Gelukkig doe ik dat graag 🙂 inspiratie vind je in overvloed op voedzo.nl . De brownie is overheerlijk en gezoet met dadels. Er komt geen suiker aan te pas.

Verder maak ik wekelijks cake die ik zoet met palm- of kokosbloesemsuiker (biowinkel) of ongeraffineerde rietsuiker (supermarkt). De eerste twee hebben de voorkeur omdat deze niet alleen ongeraffineerd zijn, maar ook niet zo’n hoge invloed hebben op de suikerspiegel. De ruwe rietsuiker eten we vooral in chocolade of zaken die we niet zelf maken. Want hey, een stukje chocolade bij de koffie, dat smaakt toch. 🙂 ik koop 72% of 78% chocolade, liefst met ruwe rietsuiker, maar dat kan ook met gewone suiker.

Ik maak ook wel eens verse pannenkoeken (zonder suiker in het beslag) die ik bestrijk met honing of agavestroop, speltstroop, ahornsiroop.

Verder eten we veel fruit tussendoor. Daar zitten natuurlijke suikers in. Dat schrappen we niet.

Ook noten, dadels, rozijnen, notenrepen eten we als snelle hap.

Avondeten:
We eten back to basic:
– aardappelen, (spelt/rogge)pasta, quinoa, quinori, rijst, spelt couscous, (rijst/boekweit)noedels.
– vlees, vis of een eitje
– groenten

Vandaag aten we spaghetti. Spaghettisaus vind ik bij Albert Heijn. Daar zit tomatensaus, look en ajuin in. Ik voeg dan zelf nog verse groentjes toe. Ook gehakt vind ik bij de AH (ik gebruik ongeveer 250gram voor vier personen, voor de smaak. Maar minder vlees eten, das een ander punt :)). Spaghettislingers vind je in de biowinkel.

Gisteren aten we broccoli met zalm en aardappelen.

Morgen eten we gekookte aardappelen met gestoofde prei en een zachtgekookt ei.

Overmorgen eten we scampi met courgette en paprika, look in een amandelroomsaus met quinoa (en daar gomasio bij: mmmm!).

Op zondag eten we al eens frietjes van de frituur met zelfgemaakte mayonaise of mayo van huismerk Delhaize: die is zonder suiker.

(Nu moet ik wel zeggen, met al die intoleranties hier in huis, zijn de mogelijkheden niet uitgebreid. Maar binnenkort laten we loa hertesten en zijn er hopelijk weer wat meer zaken die kunnen. Het hele verhaal lees je hier en hier.)

Voor den tv:
Eten we wel eens bio paprika chips of Lays zoute ribbel chips. Ik bekeek gisteren de oven baked variant, die claimt minder vet te hebben, maar je raadt het al: ze smijten er dan wel suiker doorheen!

Rauwe wortels als snackje of wat we tussendoor eten. Of gewoon niks, dat jullie nu niet denken dat we ons savonds vol eten met ongezonde dingen 😉

Drinken:
Water, thee, koffie. Klinkt saai, maar dat is voor mij niet anders dan voor het suikervrije leven. Dus daarop heb ik persoonlijk niks ingeleverd. Voor Sven koop ik fruitsappen zonder toegevoegde suikers.

Er kan dus heel wat, maar het is zoeken en etiketten lezen. Eens je je producten gevonden hebt, winkel je even snel als vroeger. En zelfs sneller. Ik sla hele rekken over in de winkel: snoepgang, koekengang, hele zuivelafdeling (wegens koemelkintolerantie), dranken.

Wat is het effect?
Dat het gezonder is, zonder geraffineerde suiker leven, dat behoeft geen pleidooi. Ik probeer ook niemand te overtuigen, zoals ik al zei in het interview. Maar ik vind het effect wel spectaculair. Ik eet ruim zeven maanden geen geraffineerde suiker en…

– ik heb geen last meer van sinusitis.
– ik ben, afgezien van de onvermijdelijke griep die in huis zat, niet meer ziek geweest. Geen verkoudheden, ook al brengen de kinderen die mee van de crĂšche of van school.
– ik voel me veel fitter.
– ik heb geen suikerdips of -cravings meer.
– ik ben al een paar kilo kwijt 🙂

Tips
– voedzo.nl is een site boordevol heerlijke recepten.

– ze hebben ook een webshop waar je boeken kan vinden met recepten en weekmenu’s: voedzo-shop.nl

– maar… Het beste moet nog komen: ze organiseren ook een suikervrije cursus die helemaal gratis is! Duurt twaalf dagen en je krijgt heel wat info en recepten. De volgende cursus start 1 maart. Wie durft? Hier kan je inschrijven: http://ikeetsuikervrij.nl/leven-zonder-suiker/de-ik-eet-suikervrij-cursus/

– etiketten lezen wordt makkelijker naarmate je het meer doet. Ik lees ze als een sneltrein, zonder info over te slaan. Let wel: kijk naar de ingrediĂ«ntenlijst en niet naar de voedingswaardetabel. Suiker zit bijna overal in, toegevoegde suiker niet. In een voedingstabel zie je niet de ingrediĂ«nten maar wel het aantal vetten, vezels, suikers… Deze moet je dus niet hebben.

– voor mezelf is het belangrijk geweest om dit een tijdje vol te houden. Ik heb vier maanden suikervrij doorgebracht en nu eet ik enkel eens in een stuk chocolade gewone suiker. Ik zag reclame voor oreo’s overgoten met witte chocolade en ik dacht: ‘man! Dat zit er lekker uit!’ Tot ik dacht aan hoe zoet witte chocolade smaakt. Ik denk niet dat ik het nog lekker zou vinden.

– zie wat werkt voor jezelf. Ik ben cold turkey afgekickt en dat is een dag lastig geweest. Beven, hoofdpijn, aan het einde van de dag was ik kapot. Ik had de stok achter de deur dat Loa er beter van werd en dat het echt niet mocht. Dat werkt voor mij. Uitzonderingen werken niet voor mij, dan overdrijf ik weer. Ik ken geen maat. Ik eet de hele pak koeken op of eet boterhammen met choco tot mijn buik overvol zit. Maar misschien is het voor jou wel beter om bijv. te snoeien in drank en enkel drinken te nemen dat niet gezoet is. Of je tussendoortjes aan te passen of etiketten te lezen. De geleidelijke aanpak, dus.

– durf proberen en denk niet a priori dat je het niet zal lusten. Smaken veranderen naargelang je anders begint te eten. Ik lustra vroeger geen donkere chocolade en nu is het mijn guilty pleasure.

Ik denk dat dit Ă©Ă©n van mijn langste posts ooit is 🙂 als er nog vragen zijn: shoot! En anders: succes!

IMG_6725

Loa proeft het deeg van de suikervrije brownie van voedzo.nl. Een toppertje hier in huis.

Kom je er ook bij op Facebook?
https://www.facebook.com/pages/Monas-Blog/306678659485195

Advertenties

Oma

Lieve oma,

Als we bleven logeren bij jou, liet je altijd het nachtlampje aan op de kamer, met een handdoek erover om het licht te dempen. Lang nadat we thuis met licht op onze kamer sliepen.
Op onze vraag las je al-tijd ‘het meisje met de zwavelstokjes’ voor uit ons grote rode sprookjesboek. Dat verhaaltje was voorbehouden voor jou, enkel jij las het ons voor en zo wilden we het.
Je trok de lakens van het bed goed strak en langs de kant van mijn zus, zette je een stoel, zodat ze er niet kon uitvallen.
Bij het ontbijt kregen we altijd vers geperst fruitsap Ă©n warme chocolademelk. Met echte vers gesmolten chocolade. We konden ons het eerste half uur niet bewegen van de zware maag. Maar smaken dat dat deed!

We moesten van jou ook altijd beleefd zijn. Nog voor we zelf iets konden zeggen en tot ver in onze puberteit, hamerde je erop dat we met twee woorden moesten spreken, dat we de mensen moesten groeten bij binnenkomst.

Ik leerde van jou twee mooie waarden: het zorgen voor je geliefden en ten allen tijde beleefd zijn. Twee waarden die ik met dezelfde overgave als jij probeer mee te geven aan mijn kinderen. Want ik vind ze nu even belangrijk als jij dat deed. Zo blijf je voor altijd een beetje bij ons.

Rust zacht, lieve oma.

16/2/2015

Echtgenotengevoel

Het is Valentijn en deze blog schrijf ik voor mijn Valentijn. Mijn man. De liefde van mijn leven. De man wiens hart ik moest en zou veroveren. Wat ik ook deed.

Maar we zijn de laatste jaren vooral werknemer en ouder. Die partnerrol schuift naar de achtergrond met baby’s die niet doorslapen en ’s avonds om voedingen vragen, kleuters die overdag hun portie aandacht opeisen, peuters die gevaarlijke dingen doen zonder het te weten en die je constant in het oog moet houden, moeilijke eters, moeilijke slapers, moeilijke en vermoeiende tijden.

Het raast allemaal voorbij. Een dag is te kort. De dagelijkse sleur neemt teveel plaats in beslag en mijn man is diegene die dan aan de noodbel trekt. Ik ben de denderende trein die maar verder raast en gaat voor wat haar zo nauw aan haar hart ligt: de kinderen. Hij stopt die trein, haalt de oogkleppen er af en wijst me op ‘ons’ en ‘wij’ en ‘samen’. Dat heb ik nodig. En hij heeft het nodig dat ik zijn gedachten relativeer. Want het zal niet altijd zo zijn en kinderen gaan heus wel doorslapen, worden sterker om te vechten tegen snotneuzen, leren meer woorden om zichzelf uit te drukken en kunnen het begrijpen wanneer ze eens een nachtje mogen logeren bij moeke.
En zo gaat de trein weer verder op een normaal tempo en springt de man er weer mee op. Zijn we weer klaar om er samen tegenaan te gaan en hebben we elkaar weer gevonden. We zijn perfect op elkaar ingespeeld, na elf jaar samen zijn.

Ouder zijn, het is iets ongelooflijk intens. Iets wat ik nooit helemaal kan lossen. Een evenwicht vinden in het moedergevoel en ‘het echtgenotengevoel’, zoals mijn man het de juiste naam gaf, is misschien wel dat goeie voornemen waar ik met het nieuwe jaar niet kon opkomen.

XXX

Dagboek van een vierjarige – deel 7

In de auto, op weg naar school.

– mama, ik mis mijn vrienden niet.
– nee? Waarom niet?
– omdat zus ook mijn vriend is.

Leeg nest

Vorige week donderdag kwam ik na het werken thuis in een leeg huis. Kolftas, handtas, lunchtas in de hand. Maar zonder verzorgingstas over de schouder en zonder peuter op de arm. Geen peuter die verwachtingsvol twee keer op mijn borst tikt om te kunnen drinken. Geen vierjarige die ‘mama!’ roept en in mijn armen vliegt, zonder dat ik mijn handen kan leegmaken. Ook geen goedverstopte (altijd op dezelfde plaats!) vierjarige.

Neen. Rust, stilte.

Tijd om alles neer te zetten op de juiste plaats, jas aan de kapstok te hangen. Handen vrij.
Het was zoals vijf jaar geleden. Pas getrouwd. Het enige waar ik aan dacht bij thuiskomst was: wat gaan we vandaag eens eten? Eten maken, samen opeten in alle rust (niemand die het niet lust, iedereen blijft rustig aan tafel zitten), een beetje over onze dag vertellen (ongestoord), tafel afruimen – de afwas is voor morgen want ik ben moe – en in de zetel ploffen of een boek lezen of.. Ja? Wat deden wij dan eigenlijk?

Op het moment dat ik me dat afvraag, zwaait de deur open. Een binnenstormende vierjarige vol verhalen enthousiast ‘mama!’ roepend en daarachter een waggelende zestienmaander met een stralende glimlach als ze mij ziet. Mijn handen die de volle twee minuten leeg waren, zijn gevuld met twee warme lijfjes die me komen knuffelen. De zestienmaander kijkt me aan en tikt op mijn borst. De vierjarige vertelt vol passie over zijn dag.
Het huis is opnieuw vol. Van geluid, van schaterlachen, van enthousiasme, van warmte, van liefde.

Een jaar zonder koemelk

Een jaar geleden schrapte ik alle koemelk uit mijn dieet omdat we vermoedden dat Loa daarop reageerde.

Onze Piet Huysentruyt zou vragen: wat heb je daar uit geleerd? Awel, het volgende:

1. Dat spaghetti zonder kaas ook lekker is.

2. Dat er meer hartig broodbeleg bestaat dan kaas alleen. Met stip op 1: humus! (Nog goed voor de productie ook!).

3. Dat mijn Nutella-verslaving zwaar overroepen was. Natuurlijk kan ik zonder! Never say never, maar ik voel me veel beter zonder.

4. Dat het een zoektocht is van etiketten leren lezen en veel teleurstellingen (oh, dat mag ook niet :() maar dat het het waard was en is. Veeeeel goeie raad gekregen om over te stappen op kunstvoeding, maar ik zag dat niet zitten owv verschillende redenen. De grootste was natuurlijk dat ik nog niet wilde stoppen met voeden (loa was vier maanden). Maar de zoektocht naar een voeding die ze wel zou verdragen, zag ik ook niet zitten. Later bleek dat ze soja ook niet kan verdragen. De controlefreak in mij wil zelf de touwtjes in handen hebben. Ik ben nog steeds blij van mijn rotsvaste overtuiging en mijn koppigheid op dat moment 🙂

5. Dat ik, buiten de griep, geen enkele keer ziek ben geweest. Geen snotneus, geen sinusitis, wat vroeger toch wel mijn zwakke punt was.

6. Dat het leven zonder koemelk een aanpassing is, maar zeker niet onoverkomelijk . Er zijn genoeg andere lekkere dingen in de wereld. We hebben veel geleerd over gezonde voeding, over koemelkvervangers, over anders eten. Het is soms een uitdaging, maar ik kan ook veel zelf bakken en dat doe ik enorm graag. Win!

Interessante Facebookgroepen:
– koemelkallergie
– borstvoeding aan een baby met voedselintoleranties

Info rond voedselintoleranties:
– Herbatheek Gent: http://www.herbatheekgent.be

Interessante receptensites:
– voedzo.nl
– urbansuperchefs.nl
http://www.easypeasykids.nl

IMG_6363

Volg ons:
Facebook:
https://www.facebook.com/pages/Monas-Blog/306678659485195

Instagram:
Mona’s Blog

Blog op WordPress.com.

Omhoog ↑