Zoeken

Mona's Blog

Voor ouders die hun gevoel volgen

Maand

december 2014

Dagboek van een vierjarige – deel 6

‘Mama, ik heb nog honger.’
‘Ja schatje, tis papa zijn verjaardag, dus we gaan straks aperitieven.’
‘Jaaaa! Aperitieven! Dat is allemaal dingen eten die ongezond zijn!’

­čśâ my boy!

Advertenties

Eindejaarslijstje

Ik kreeg een rapport toegestuurd van WordPress. Dan stuur je je kind naar een leefschool zonder puntensysteem, krijg je zelf een rapport ­čÖé maar kijk, we hebben er een top drie uitgehaald en die wilde ik graag met jullie delen. De best gelezen Posts van 2014:

1. Moedergevoel
https://blogmona.wordpress.com/2014/08/21/moedergevoel/

2. Verdriet om een ongeboren kind
https://blogmona.wordpress.com/2014/11/08/verdriet-om-een-ongeboren-kind/

3. Eerste hulp bij goedbedoeld advies
https://blogmona.wordpress.com/2014/12/26/eerste-hulp-bij-goedbedoeld-advies-eindejaarsspecial/

Mijn allereerste blogjaar zit erop. Ik heb er veel uit gehaald: positieve feedback van jullie, advies, nieuwe inzichten… Bedankt aan alle volgers van het eerste uur en welkom aan alle nieuwe mama’s! In 2015 doen we gewoon door. Beter en meer en…

Op naar een 2015 waarin alle mama’s hun moedergevoel kunnen volgen ÔŁĄ´ŞĆ

Prettige feesten! (Op nummer vier stond trouwens mijn laatste blogpost: eerste hulp bij goedbedoeld advies. Kennis is macht, ladies ;)) https://blogmona.wordpress.com/2014/12/26/eerste-hulp-bij-goedbedoeld-advies-eindejaarsspecial/ )

Eerste hulp bij goedbedoeld advies – eindejaarsspecial

Ik had dit voor kerst moeten schrijven, maar spijt… Ja, te laat dus. Maar er komt nog oudjaar en nieuwjaar. En nieuwjaarsrecepties op het werk en drinks en feestjes en…

Goedbedoelde advies, anderen staan er bol van, mijn ervaring is dat die vaak tegen je moedergevoel ingaan. Gewapend met de juiste info is het zoveel makkelijker om weerwoord te bieden. Je staat stevig in je schoenen en kan uitleggen waarom je doet wat je doet. Niet om je kind te verwennen -wat niet kan, niet met aandacht, zie mijn blogpost hierover, maar omdat je je gevoel volgt en dat gevoel gewoon juist zit. Komt daarbij dat dat gevoel ook door de wetenschap keihard wordt ondersteund. Mooi meegenomen als je advies krijgt van tantes die vinden dat je baby best alleen in zijn wiegje op zijn eigen kamer slaapt. Of dat voeden om de vier uur best genoeg is, maar in een adem benoemen dat op vier maanden hun borsten ‘op’ waren en ze op kunstvoeding Moesten overgaan. Ahja, de basis van een goeie productie is aanleggen. Minstens 8 keer per 24u de eerste zes maanden. Liefst twaalf keer en meer mag ook. Maar dan vallen er ogen uit kassen want ‘dan doe je toch niks anders dan voeden?’ Is er dan een andere taak belangrijker als kersverse moeder? Uhu, de was kan wel even wachten. Eerst de kinderen.

Maar ik loop al voorop. Hieronder een lijstje met veelgestelde vragen en de antwoorden die je moedergevoel staven. Kom maar op, mensen met goeie raad!

1. Borstvoeding

– het aantal voedingen, daar sprak ik net over. Na zes maanden blijft borstvoeding tot 1 jaar de hoofdvoeding. Al de rest is bijvoeding.
– hoe lang ga je dat nog volhouden, die borstvoeding? Hier is geen juist antwoord op, het enige juiste antwoord is: ‘zolang we er ons beiden goed bij voelen.’ de WHO-norm is twee jaar voeden. Ook in westerse landen. Neen, kunstvoeding is niet ‘even goed’, het is de derde optie, na donormelk.
– wanneer krijgt ze echte voeding? Echte voeding?? Een baby heeft (moeder)melk nodig, liefst exclusief, tot zes maanden. Langer kan ook. Dit voor de darmrijping. Niemand kan het beter verwoorden dan de groene vrouw. Haar uitleg vind je hier:
http://www.groenevrouw.nl/die-zes-maanden/
Ook om allergie├źn te voorkomen is het beter om vaste voeding te introduceren na zes maanden, de WHO houdt hieraan vast, ondanks onderzoeken die opduiken dat het juist meer kans geeft op allergie├źn door langer te wachten.

2. Rapley

– gaat ze niet stikken in de grote stukken? Mensen verslikken zich vooral in vloeibare voeding, niet in stukken. De kokhalsreflex van je kindje zorgt ervoor dat ze niet zal stikken.
– krijgt ze wel genoeg eten binnen? Food under one is just for fun. Laat haar genieten van het eten. Dat betekent ook: smeren en kliederen. Over een paar maanden staan ze versteld van de pincetgreep van je kind, over hoe zelfstandig ze kan eten en drinken en vertellen ze dit fier aan iedereen die het horen wil. Deze vergt dus even geduld tot het volgende familiefeest ­čśë
Nog wat voordelen op een rijtje: https://blogmona.wordpress.com/?s=Rapley&submit=Zoeken

3. Slapen

– nachtvoedingen: peuters tot 18 maanden, en ik heb al gelezen tot twee jaar, kunnen fysieke nood hebben aan nachtvoedingen. Nachtvoedingen zorgen ervoor dat baby’s constante aanvoer hebben van voedingsstoffen die de hersenontwikkeling ten goede komt. Het zorgt ervoor dat er geen suikerdips ontstaan. Heel gezond dus. En als je zelf wakker wordt snachts met dorst, neem je dan geen slokje water?
– samen slapen: een heel belangrijke hierbij vind ik de protectieve factor tegen wiegendood. Je baby komt niet in een te diepe slaap. Dat was voor mij, na de miskramen, een hele belangrijke. Ook borstvoedingsbevorderend: je legt makkelijker aan en aanleggen is goed voor de productie. Plus: het maakt van mij een aangenamer mens. Niet wetenschappelijk bewezen maar wel te bevestigen door de omgeving: ondanks alle nachtvoedingen ben ik nog steeds aangenaam om mee om te gaan ­čśë :p
Neen, we gaan niet op onze baby’s liggen. Het is niet onveilig als je bepaalde veiligheidsvoorschriften in acht neemt. Het is heel natuurlijk, geen enkele mama in de dierenwereld laat haar jong een paar meter verder in haar eigen nestje liggen. Mama’s liggen bij hun jong, klaar om te voeden en te beschermen, te troosten en warmte te geven.
Meer weten? https://blogmona.wordpress.com/2014/08/26/samen-slapen/

4. Verwennen / laten huilen

– een baby met aandacht verwennen, dat willen ze ons laten geloven. Spijtig genoeg ben ik in deze goeie raad getrapt bij Miro. No way, nu niet meer. Ik schreef er een blogje over. Het gaat over veilige hechting, weten dat er iemand voor je is als je je niet goed voelt, als je iemand nodig hebt om je te troosten.
https://blogmona.wordpress.com/2014/08/21/moedergevoel/
– Je verwent niet door borstvoeding te geven. Borstvoeding is ook troost, niet enkel eten/drinken.
– Laten huilen: vaak gehoord advies. Baby’s weten niet dat je er nog bent als je hen alleen laat. Ze zullen uiteindelijk stoppen met huilen maar niet omdat hun ongemak opgehouden is, maar omdat het huilen niet opbrengt en ze het opgeven met aan de alarmbel te trekken. Onderzoek wees uit dat baby’s die je laat huilen na drie dagen niet meer huilen. Ze zijn niet van hun ongemak af en ook niet van hun stress, ze hebben het opgegeven, er komt toch niemand. Onderzoek heeft ook aangetoond dat het stressniveau van huilende baby’s lager is als ze worden gedragen of als ze bij iemand zijn, dan als ze alleen in hun wieg liggen. Ook al blijven ze hullen als ze bij jou zijn. Hun stress is lager. De redenering: ‘hij stopt toch niet met huilen, als ik hem nu pak of niet, het maakt geen verschil.’ Gaat dus niet op. Uiterlijk maakt het misschien geen verschil, van binnen wel.
– een baby huilt echt niet voor niets. Krampen, ongemak, vuile luier, honger of dorst, hard geluid gehoord, gekke man gezien, bij jou willen zijn… Willen opgepakt worden is ook niet ‘niets’. Ze willen nabijheid, zich veilig en beschermd voelen. Dat is alles wat ze kennen na negen maanden in een beschermde omgeving, dicht bij mama. In mama. Waarom zou een baby niet mogen huilen om je aandacht te trekken en waarom zou die baby niet mogen stoppen met huilen als hij dicht bij je is? Hij is dan heus niet verwend, hij is veilig.

Waar je altijd goeie info vindt is op borstvoeding.com en op de facebookgroep van la Lech league Vlaanderen onder documenten. Je kan er ook steeds een vraag stellen en dan krijg je antwoord van een la leche league leidster en/of medemama’s.

Hebben jullie zelf interessante links? Post ze hieronder in een comment.

Win

Gewapend de feestjes in… Op mijn Facebookpagina kan je deze buttons van illustratrice en mijn zus Eva Mouton winnen. Ik bracht het idee aan en mijn zus zorgde voor de uitwerking. Ook een idee? Klik op ‘gepersonaliseerde button’ op http://www.evamouton.com

Zondagavond trekken we een winnaar!

Meer uitleg vind je op de Facebookpagina van Mona’s Blog: https://www.facebook.com/pages/Monas-Blog/306678659485195

/home/wpcom/public_html/wp-content/blogs.dir/1ad/64406735/files/2014/12/img_7079.jpg

Papa

Een van haar eerste woordjes was ‘papa’. En toen zei ze het niet meer. Vier of vijf maanden lang, en alleen maar ‘mama’ kwam eruit. Of ‘mo’ (de hond).

En vandaag zei ze ‘papa’. Heel duidelijk! En toen nog eens en nog eens. Hoe zou je zelf zijn? Als je platgeknuffeld wordt door je papa telkens als je het zegt!

En ik… Ik stond erbij en keek er glunderend naar, met mijn week moederhart en vrouwenhart heeft ze weer maar eens een stukje van het (weke) papahart veroverd.
Een stukje geluk in het leven van alledag, door een eenvoudig woordje.

Loa – 14 maanden

Dat was een foto waard

Maar ik kon hem niet nemen. Want ik lag in bed, met Loa aan de borst en mijn gsm lag op te laden (4% batterij over!) en zorgde voor licht en zou ook als fototoestel gediend moeten hebben.

Loa ligt aan de borst, ik houd mijn borst vast, zij houdt mijn vinger vast en in haar andere hand haar onafscheidelijke roze konijn. Ze drinkt melk met volle teugen. Tot ze genoeg heeft, maar nog even blijft liggen, voor de gezelligheid. Voor de warmte. Voor de liefde.

Het beeld zit niet opgeslagen in het geheugen van mijn gsm. Maar wel in dat van mij.

Loa – 14 maanden

Dagboek van een vierjarige – deel 5

Hij neemt zijn twee gewassen konijnen uit de wasmand. Het derde ligt nog in zijn bed. Drie hebben ze er elk gekregen bij hun geboorte, 1 in bed, 1 in de was, 1 kwijt. Dat was de redenering erachter en wat ben ik blij dat we die redenering hebben gemaakt. Scheelt een hele zoektocht ’s avonds.
Hij geeft er een aan mij en het andere houdt hij zelf. ‘Mama, jij mag ook een konijntje van mij. Je moet dat dan in je bedje leggen en als je wakker wordt, moet je het konijntje knuffelen. Zo doe ik dat ook altijd.’

ÔŁĄ´ŞĆ

Voedselintoleranties bij Loa – het vervolg

Het ging goed met Loa, een kleine drie maanden. Geen krampen, geen oprispingen, geen reflux, gemakkelijk inslapen, beter slapen door de nacht. Het aanpassen van de voeding aan de uitslag van de Eav-test was een zoektocht, maar een vruchtbare.

Dan ineens wel weer boeren, in het midden van de nacht moeten rechtzitten anders was het krijsen. Niet kunnen inslapen voor 23u. Opnieuw zei mijn gevoel dat het niet ‘niet willen slapen’ is en dat ‘haar laten huilen’ geen optie was. Er moest iets schelen in haar voeding. Opnieuw naar de osteopaat die wel wat verlichting kon brengen en naar de herbatheek. Nieuwe voedselintoleranties: Spelt, haver en kokos. Suiker, appelsien en amandelen konden dan weer wel. Opnieuw probiotica. De drie nieuwe intoleranties schrappen. Nieuwe voorraad borstvoeding kolven. Een paar dagen later kregen we haar wel weer om 20u in bed. Tien dagen later was ze weer de oude. Het werkte opnieuw. De Eav-test en het moedergevoel hebben opnieuw hun dienst bewezen. Ons meisje is opnieuw een eentje zonder last. We hebben een weg gevonden in nieuwe menu’s samenstellen. Ze daagt ons telkens uit om anders met voeding om te gaan. Bewuster. Ze heeft al veel last gehad, ons meisje, maar we hebben er al zoveel uit geleerd.

Voor de Eav-test: https://www.facebook.com/pages/Herbatheek-Gent-The-Lovd/212194875485417

Volg ons op Facebook!
https://www.facebook.com/pages/Monas-Blog/306678659485195

De reis van een wasbare luier

1. Ophangen

IMG_7055.JPG
… Aan de spinnenkop van Ikea.

2. Wegbergen

IMG_7066.JPG
… In bakjes van Ikea

3. Dragen

IMG_6150.JPG

… Tja, deze baby is nergens te koop ­čÖé

4. In afwachting van de was
… In de luieremmer in een waszak. Waszak in de machine en draaien maar!

Gewassen? Ga terug naar stap 1.

Simpel as that!

Blog op WordPress.com.

Omhoog ↑