Zoeken

Mona's Blog

Voor ouders die hun gevoel volgen

Maand

oktober 2014

Dagboek van een vierjarige – deel 1

Miro ligt in bed, tijd om te gaan slapen.

Miro: ‘mama, ik wou dat het al ochtend was, dan konden we al opstaan.’
Ik: ‘maar eerst gaan we slapen, dan ben je goed uitgerust om morgen met papa te spelen.’
Miro: ‘maar ik mis papa nu al.’
Ik: ‘papa is jouw dikke vriend, he?’
Miro: ‘ja! Ik zie hem heel graag. Maar jou zie ik nog liever… Of nee! Ik hou van jullie alletwee evenveel! Van het begin van de regenboog en terug en terug en terug en terug!’
Ik: *smelt* ‘wij zien jou ook graag, je bent onze liefste jongen.’
Miro: ‘mag ik dan voor altijd bij jullie blijven en nooit naar school gaan?’
Ik: ‘kindjes gaan naar school en mama’s en papa’s gaan werken. Maar Savonds komt iedereen terug naar hetzelfde huisje en is iedereen weer samen.’
Miro: ‘ja, want op school is het leuk, met al mijn vrienden. Maar dan mis ik jullie. En nu mis ik mijn vrienden.’
Ik: ‘daarom moet je genieten van waar je bent. Op school van spelen met je vrienden en thuis van samen zijn met ons. Weet je wat dat betekent, genieten?’
Miro: ‘ja, blij zijn.’
Ik: ‘ja… blij zijn.’

❤️❤️❤️

Advertenties

Rapley methode

De zes maanden exclusief melk-regel kwam ik pas te weten na me in te lezen in borstvoeding en nadat ik de facebookgroepjes van la leche league en zes maand+ borstvoeding had ontdekt. Maar Rapley kende ik al van bij ons eerste kind. Heb het toen niet aangedurfd, maar nu wel. Tweede kind, dus een beetje zelfzekerder? Ik weet het niet. Alleszins: het bevalt ons prima!

De omgeving stond wat twijfelachtig tegenover deze methode. Dezelfde twijfels als ik had bij onze zoon. ‘Oei oei, is dat niet gevaarlijk?’ ‘Gaat hij niet stikken?’ ‘Kunnen ze dat wel al op die leeftijd?’

Kleintjes zegt op borstvoeding.com dat je je omgeving niet moet overtuigen. Neen, laat dat maar over aan je Rapleyende kind. En dat blijkt echt te werken. Loa heeft een onberispelijke pincetgreep, kon na een paar maanden ‘heel proper’ eten (voor sommigen blijkt dit een breekpunt, hier is dat het nooit geweest.) en ze geniet er enorm van om zelf te eten. Als je op haar eerste verjaardag te horen krijgt ‘dat ze toch wel al heel flink zelf kan eten, om nog maar 1 jaar te zijn’ blink je van fierheid, natuurlijk 🙂

De -voor ons- belangrijkste voordelen op een rijtje:
– ze verkennen zelf het eten, de texturen, de smaken en dat helemaal op hun eigen tempo.
– ze kunnen vaak mee-eten van de pot. Geen extra maal koken en prakjes pletten. De ultieme luie-mama-tactiek als het op eten aankomt 🙂
– ze overeten zich niet makkelijk omdat ze zelf bepalen hoeveel ze eten. Er worden geen ‘extra lepeltjes’ opgestampt. De natuurlijke maaginhoud wordt gerespecteerd en het maagje wordt niet uitgerokken.
– een (voor ons) heel belangrijke: babys voelen intuitief aan wat ze goed kunnen verteren of waar ze intolerant aan zijn. Als ze kunnen kiezen, zullen ze gaan voor voeding die ze goed verdragen.
– als je een kind laat doen, verkennen, experimenteren met eten, zal je later minder strijd krijgen. Ze mogen zelf beslissen hoeveel en wat ze eten.
– borstvoeding blijft de hoofdvoeding onder 1 jaar. Pas je de ‘Kleintjesmethode’ toe, dan bouw je de borstvoeding zodanig af dat het niet abrupt gebeurt. Zo voorkom je borstontstekingen en productiedips. Dit doe je door eerst de borst aan te bieden en dan pas vaste voeding. Vaste voeding heet niet voor niks bij-voeding onder het jaar.

Aan Rapley begin je niet zomaar. Lees je in! Het is bijv. Belangrijk dat je kind zelfstandig kan zitten, zodat het de kans krijgt om te kokhalzen. Het is ook belangrijk dat hij zelf eten naar zijn mond kan brengen.

Leestips:
– een korte introductie over bijvoeden na zes maanden (ook bij kunstvoeding): http://www.borstvoeding.com/voedselintroductie/blw/nederlands.html
– voedselintroductieschema: welk voedsel geef je vanaf welke leeftijd? http://www.borstvoeding.com/voedselintroductie/schema/nederlands.html
– ‘eten voor de Kleintjes’ van Stefan Kleintjes (boek)
http://shop.boobs-n-burps.be/boeken/nederlands/eten-voor-de-kleintjes-nieuwe-editie
– en er is natuurlijk een facebookgroep waar je al je vragen kan stellen aan ervaren mama’s en leuke Rapley fotos en filmpjes kan bekijken 🙂 de moeite!
https://www.facebook.com/groups/rapley/?ref=ts&fref=ts

IMG_7577.JPG

Ondertussen, op 15,5 maand, eet ze vlot met vork en/of lepel

2015/01/img_6184.jpg

Geduld: een schone deugd

Zoals jullie weten, is onze vierjarige eentje met een eigen willetje. Neen is neen. Vastberaden als hij is, wou hij die keer in de zomervakantie zijn haren niet laten afspoelen. 45 minuten, heel wat gehuil en proberen gerust stellen later, is het dan toch gelukt. Met huilen.

Dit moest anders.

Hij wilde niet dat het water in zijn oogjes liep. Maar hij wilde ook zijn hoofd niet achterover houden en naar boven kijken.

Ik vroeg raad op de natuurlijk ouderschap (apeu) facebook groep en haalde er een paar tips uit.

– water moet eerst ‘leuk’ zijn, vertrouwd ook, voor ze iets laten doen waar ze zelf geen controle over hebben.
–> we gingen zwemmen en maakten van water een positief iets. Spetter spetter!
– washandje voor zijn ogen. Dat deden we, maar was niet genoeg, binnen de kortste keren doorweekt.
–> duikbril dan maar! Vond hij heeeeeel cool staan!
– op deze kwam ik zelf: hij moet kunnen zien dat als hij zijn hoofd achterover brengt, het water niet in zijn ogen kan lopen. Ik dacht: ik zet mijn man in bad en spoel zijn haren uit. Maar heb dan toch de dochter gebruikt als proefkonijn 🙂
– eerst uitspoelen met iets wat hij vertrouwt. Een potje, een bootje, … En niet meteen met de douchekop (ik met mijn bruut geweld ook ;)). Dus dat deden we…

Na twee maanden geduldig haren spoelen, zei meneer vorige week: ‘mama, je moet mijn haren nog wassen, he!’
Doing! Mijn ogen vielen bijna uit hun kassen 🙂
En… Ik mocht spoelen met de douchekop! Hoofd achteruit, geen spettertje water in zijn ogen een een fiere zoon!

De duikbril hebben we trouwens maar 1 keer hoeven gebruiken.

Wijze les voor mama: soms is het beter stap voor stap te werk te gaan, dan meteen alles te willen… 😉

IMG_6411-1.JPG

Recept: havermoutkoek

Havermout staat gekend als ‘productieverhogend’ als het om borstvoeding gaat. Mijn mama bracht me bij het kraambed steevast een versgebakken havermoutkoek. Ondertussen maken we in de hele familie varianten alsof het niets is…

400 gram havermoutvlokken (je kan er ook wat boekweitvlokken onder mengen)
200 gram noten/pitten/gedroogd fruit:
Zonnebloempitten
Pompoenpitten
Sesamzaadjes
Hazelnoten
Walnoten
Rozijnen
Abrikozen
Kokosschilfers
Voor de chocaholics: chocoladedrops of schilfers

Optioneel een snuifje zout (brengt een beetje pit in het geheel)

150 gram kokosolie of koolzaadolie of zonnebloemolie
150 gram bio honing (kan ook met rijstsiroop, speltstroop, agavesiroop…)
Even samen opwarmen zodat je daarna alles goed kan mengen.

Eens gemengd doe je alles in een ovenschaal en zorg je voor een egaal geheel.

Daarna 50 min tot 70 min in een voorverwarmde oven op 150 graden. De duur van de baktijd hangt af van hoe hard gebakken je hem wil. Nog een beetje ‘zompig’ of goed doorbakken met knapperige randjes.

Heerlijk als ontbijt met vers fruit, dadels of rozijnen en/of yoghurt.
Heerlijk als tussendoortje op het werk.

Smakelijk!

Join the club! Volg ons op Facebook:
https://www.facebook.com/pages/Monas-Blog/306678659485195

IMG_6752.JPG

1 jaar Loa

Lieve Loa,

Een jaar geleden begonnen mijn weeën. Draaglijk nog, zelfs om 4u, toen we naar de Materniteit reden, dacht ik nog: is dit het nu? Zullen ze me niet terug naar huis sturen? Maar na een wondermooie arbeid, na mijn droombevalling, kwam je om 6.45 al knorrend ter wereld. Je neusje zat verstopt en je was precies een klein varkentje. Je had meteen mijn hart gestolen. Zelf vond je de weg naar mijn borst en hapte je aan als een volleerd drinker.

Het is een zwaar jaar geweest, lieverd. Zeker voor jou. Vier maanden heb je geleefd onder krampen en reflux, tot ik door had dat het koemelk was die dit alles bij je veroorzaakte. Gelukkig was er de draagdoek en heb je die eerste maanden op mijn buik doorgebracht. Zelfs naar toilet gaan ging na verloop van tijd vlot, zonder slierten draagdoek die in de pot bengelden! We deden alles samen.

Door koemelk te schrappen in mijn dieet, waren de pieken van je krampen en reflux weg. Toch bleef je snachts krampen hebben, bleef je overgeven en bleef je soms moeilijk inslapen. Het was een moeilijke, harde tijd. Voor jou, voor ons als ouders en voor ons als koppel.

We zijn nu een jaar verder. Je hebt intussen ook je papa’s hart veroverd. Hoe jullie naar elkaar kijken, ik begin er instant van te snotteren als ik eraan denk. Je broer is soms wat wild met je, maar dat is hoe je hem liefst hebt. Hoe jullie samen kunnen schaterlachen, het is het mooiste geluid op aarde.

Lieve Loa, je bent een bijzonder kind. Je kwam er niet zomaar. Voor jou was er veel verdriet, twee keer verwachtten we een baby’tje en twee keer had de natuur beslist dat het niet ok was. Nu overheerst die rationaliteit natuurlijk, en af en toe is het nog ff slikken als ik er aan terug denk. Maar lieve schat, je was het wachten meer dan waard.

Ik zie je graag,

Mama

Volg ons op Facebook!
https://www.facebook.com/pages/Monas-Blog/306678659485195

Maak een gratis website of blog op WordPress.com.

Omhoog ↑