img_5151

Aan de mama… 

Aan de mama met de gillende peuter 

Aan de mama die haar geduld verliest 

Aan de mama die roept 

Aan de mama die uren Facebook afschuimt 

Aan de mama die niet weet wat ze moet doen

Aan de mama die onzeker is

Aan de mama die moe is 

Aan de mama die het moe is 

Aan de mama die de verbinding met haar man kwijt is

Aan de mama die haar man mist

Aan de mama die zichzelf mist

Aan de mama die geen tijd heeft voor… *zelf in te vullen*

Aan de mama met het volle hoofd 

Aan de mama met de stijve nek/schouders/rug

Aan de mama die piekert 

Aan de mama met angsten die met haar aan de haal gaan

Aan de mama met een burn out

Aan de mama die teveel voelt

Aan de mama die niks voelt 

Aan de mama die geen woorden heeft voor wat ze voelt 

Aan de mama die het eventjes niet ziet zitten 

Aan de mama die van geen hout pijlen weet maken 

Aan de mama die door de bomen het bos niet meer ziet – of omgekeerd – whatever 

Aan de mama die alles heeft om gelukkig te zijn… Maar het niet is. 

Ook jij hebt het recht op hulp. 
Liever vroeg dan laat. 

Liever laat dan nooit. 

😘 
Nina Mouton is klinisch psycholoog en psychotherapeut io. Ze heeft een praktijk in Gent. 

Meer info: 

Website 

Facebook

Just do it …

Diepe zucht, hier komt het: 

Ik 

Kan 

Niet 

Alles 

Tegelijk. 


Werken, praktijk, therapie-opleiding, mama zijn, vrouw zijn, dochter en zus zijn. 

Nee, dat gaat niet. Dat gaat al niet meer na een paar weken. Er zijn mensen die dat wel kunnen. Maar ik niet. En dat is oké. Dus moest ik kiezen. En volg ik mijn hart. Niet de zekerheid. Niet het vast contract. Just do it, Nina, spring! Mijn eigen zaak, mijn eigen praktijk: hetgeen waar ik zoveel energie uit haal en waar ik hard voor wil werken. Voor elke cliënt opnieuw. 

Dus… Vanaf 1/1/2017 sta ik voltijds in mijn praktijk, ben ik elke dag van de week beschikbaar voor afspraken en ga ik voluit voor het uitvoeren van mijn grote droom. 

Ik wil afsluiten met een emo-dingetje… En iedereen bedanken die gelooft in mijn idee en mijn droom. Dat betekent zóveel voor mij. Merci! 😘

Meer weten over die droom? Mijn website vind je hier: ninamouton.wordpress.com

En op Facebook vind je me hier.  

img_4995

Kleuterpraat

Op een bepaald moment nemen ze de taken gewoon van je over. Borstvoeding normaliseren bijvoorbeeld.

Loa had aan oma verteld bij wie je borstje kan drinken: alleen bij meisjes. En dan had ze elke vrouw opgenoemd die ze kent. Ahja, want die hebben allemaal borsten. 

En de cirkel was rond. 

Loa – drie jaar  

Foto: Sven Rammeloo

Facebook: Nina Mouton – gezin relaties ouderschap 

img_4900

… En toen sliep hij terug bij zijn zus op de kamer 

Na een hele zomervakantie in zijn eigen kamer, naderde de komst van het eerste leerjaar met rasse schreden. Een paar  dagen voor 1 september: ‘mama, ik wil bij iemand liggen, ik wil niet alleen op mijn kamer liggen.’ Dus verhuisde hij opnieuw. 

Slapen en je veilig voelen, gaan hand in hand. Miro is sowieso een denker. Hij heeft soms slechte dromen (daarvoor maakten we samen een dromenvanger, op zijn vraag) en als hij in zijn bed ligt, komen er vaak nog veel verhalen boven. 

Ik probeer dat nu op voorhand op te vangen. Het eerste leerjaar is een hele stap. Ik probeer op de avond een momentje te voorzien om hem te laten vertellen, zodat hij rustig kan gaan slapen. 

We zien wel wat de toekomst brengt. Het slapen zal altijd fluctueren. Maar we zullen altijd proberen om hem zo veilig mogelijk te doen voelen. Wij slapen toch ook graag met onze partner in bed? 

Slaapwel 😘 

img_4251

Nieuw evenwicht

Elk kind dat in ons leven kwam, bracht in onze relatie een onevenwicht. Elk kind, ook de miskramen. 

De miskramen brachten verdriet en teleurstelling. Elk op ons eiland probeerden we woorden te geven aan onze gevoelens, maar we bleven verbonden. Verbonden in verdriet. 

De kinderen brachten vreugde, tranen van geluk maar ook grote kloven tussen ons. Onoverbrugbaar leken ze soms. Elkaar kwijt. Verdrinken in verwijten die je de ander niet wil maken. Maar je weet niet meer hoe je de ander kan bereiken. Je weet niet hoe je het anders moet zeggen want de frustratie is te hoog en je wil gewoon gehoord worden. Ondertussen word je niet gehoord en hoor je de andere ook niet meer. De kloof is klaar om nog dieper te worden. Als dit door blijft gaan, worden er diepe wonden geslagen die je misschien niet meer kan vergeten of zelfs  niet meer kan vergeven. Het moet stoppen, maar hoe geraak je er terug uit? 

Ik denk, nee, ik ben ervan overtuigd, dat dit een taboe is. Ik heb er niet voor niks al enkele blogs over geschreven en nooit gepubliceerd. Omdat ik niet de juiste toon vond of de manier waarop ik het had verwoord, me niet aanstond. Ik hoor die kloof enkel van mama’s die ik op gesprek krijg of van enkele heel goeie vriendinnen. Het is niet iets waar je mee te koop loopt. Of waarover gepraat wordt tijdens de zwangerschap of onder vriendinnen of familie. Ik geloof niet meer in verhaaltjes op Facebook. Ik geloof in dat van elk huisje en dat kruisje… Je bent niet alleen. Jullie zijn niet alleen. 

Ik verwijt geen enkel kind ook maar iets. Laat dat duidelijk zijn. En wie de blog kent, weet dit ook. Elk kind deed ‘onze’ balans overslaan en zorgde op zijn of haar manier dat we elkaar terug moesten vinden. Maar ook onszelf. We vonden onszelf en elkaar telkens terug. We wilden verder en we werkten hard. Elke dag nog. Met ups and downs. Liefde is een werkwoord, awel: ja! De kinderen zorgden ervoor dat we niks nog zomaar voor lief nemen. Ook onszelf of elkaar niet. Wat een verrijking. 
Dagelijkse updates vind je op Facebook

Nina Mouton is psycholoog en psychotherapeut (i.o.). Ze heeft een praktijk in Gent rond gezin – relaties – ouderschap 

0479/358799

Ninamouton@gmail.com 

Of stuur een privébericht via Facebook