5 baby no no’s 

Omdat 5 baby musthaves zo’n succes waren… Hier de overbodige baby-uitzetspullen. Dit is natuurlijk heel persoonlijk, dus voel je vrij om aan te vullen! 


Ons ‘moederkloekske’ Loa 😍 

  1. De babycook. Mijn nicht gaat mij verwensen als ze dit leest 😂 maar ik vond dit een duur accesoire voor hetgeen het maar is. Met een kookpot, stoommandje en mixer kom je al een heel eind. En als je de Rapley methode toepast, kan je de mixer al laten voor wat-ie is. In uitbreiding eigenlijk alles wat je ook in de gewone winkel kan vinden, zonder dat er ‘baby’ opstaat. Denk: plastic bewaarpotjes etc. 
  2. De babyschommelstoel. Mijn kinderen krijsten er zich een ongeluk in. Ook al stonden de muziekjes aan en hing de schommel te schommelen.. Ze wilden liever the real thing. Uhu: de draagdoek.
  3. De buggy’s: ik had er twee. Twee! 🙄Een inklapbare en dan nog een grote met grote wielen waar de maxi cosi en de draagmand ook op konden. Duur! Onhandig! Laat je hormonen niet de overhand nemen: 1 buggy is meer dan genoeg 😉 of investeer in een mooie draagdoek/zak.
  4. Het park én de wieg: het park is om in te spelen en de wieg om in te slapen. 😂😂😂 ten eerste lag Loa nooit plat om te slapen (reflux/koemelkallergie). Ten tweede maken kleine babies daar geen onderscheid in. Ten derde nemen die twee dingen teveel plaats in de living. Ten vierde is knuffelen met de baby veel te leuk (ok ok, je mag ook wel eens je handen vrij hebben, maar het gaat al zo snel voorbij! Geniet!) Again: an act of too many hormones.
  5. De bumbo Seat. Duur, lelijk (dat is persoonlijk, maar ik vind dat lelijk), te gebruiken wanneer je kindje nog niet kan zitten (=te vroeg), onveilig want mijn kinderen maakten van zichzelf een plank en wipten er dan zo uit 🙄 en neemt alweer veel onnodige plaats in. Hoe het liever bij een goeie, gemakkelijke (voor de baby!) wipper. 

Wat zijn jullie no no’s? Laat het ons weten in een reactie 👇🏻

Mona’s blog, ook op Facebook

img_4653

5 baby musthaves 

Na twee baby’s weet ik het wel… Ellenlange babylijsten leggen, ik zou dat niet meer doen. Maar waar heb ik heen spijt van? Ik zal het je vertellen… 

  1. De draagdoek – overdag hing Loa op mij. In de draagdoek. Ik weet niet wat ik zonder zou gedaan hebben. Lamme armen hebben ofzo. Alleszins… Musthave, investering waard en heerlijk om je kleintje lekker dicht bij te hebben. Goed voor alles: hechting, nabijheid, veiligheid… Meer info over dragen vind je op de facebookgroep ‘draagpraat’ en bij draagconsulenten verspreid over het land. Voor Antwerpen: check de draag-o-theek, waar je met raad en daad wordt gegidst door draagdoekenland door de lieve Maja. 
  2. Het babyzitje van Tripp Trapp – zo zat ze al snel mee met ons aan tafel (als ze niet in de draagdoek lag te slapen en ik over haar hoofd zat te eten en me daarna afvroeg wat dat bruine vlekje op haar hoofd was? Ow… Chocolade 😉). 
  3. De isofixbasis voor de maxi cosi. Geen gesukkel met gordels. Maxi cosi op de basis zetten, je hoort een ‘piep’ en dan staat-ie juist. Eruit klikken doe je door aan een hendel te trekken. Makkelijk, geen gebroken rug en veilig. 
  4. De wasbare luiers – altijd luiers in huis. Ecologisch, zacht voor de billetjes, weinig afval en je kan ze nog doorverkopen. Op die paar wasjes per week extra komt het niet, met kinderen in huis 😊 voor meer info: Klein Spook geeft regelmatig infosessies over heel Vlaanderen. 
  5. Mijn kolf. Dubbelzijdig, Medela, de queen onder de kolven. Geen seconde spijt gehad van die dure aankoop. Het was een hele investering, maar dat was het zeker waard. Daarbij een kolfBH en ik kon handsfree kolven op het werk 👌🏻 bij Boobs ’n Burps kan je verschillende kolven testen. 

Wat zijn jullie musthaves? Laat het hieronder weten en deel je ervaringen met andere ouders 👇🏻

Volg Mona’s blog ook op Facebook 

Ps: dit is geen gesponsorde post. Dit zijn de producten en de winkels of personen waar ik me goed bij voel. 

Foto: Sven Rammeloo – draagkind – niet ergonomisch 😉

Win: 250€ shoptegoed voor de bonte fabriek 9

250€, verdeeld over tien shops en jij kan deze spenderen tijdens de Bonte Fabriek 9! Zoals steeds in’t Bauhaus Sint-Niklaas en deze keer op 8 en 9 oktober 2016.

Welke shops? Awel: deze! 


En wat moet ik daarvoor doen? Awel: Mona’s blog liken op Facebook, onder het bericht over de Bonte Fabriek vriendinnen taggen en hopen op ’t beste. Zondagavond 2 oktober trekken we de winnaar. 

De bonnen hebben elk een waarde van 25€ en zijn te spenderen op de beurs zelf. 

Dagboek van een zesjarige 

Sven legt Miro uit dat zes jaar worden wel heel belangrijk is, net als twaalf en achttien. Want als je twaalf bent, ben je een echte tiener.

‘En als ik zes ben, ben ik dan een echte vijver?’ 

😍

Welkom op dagboek van een zesjarige, want sinds vandaag is het zover: Miro – zes jaar 💛 

img_4248

Zuurstof voor gezinnen 

  • Ouder 
  • Partner 
  • Werknemer 
  • Huishouder/rekening betaler/boekhouder /kindertaxichauffeur/vul zelf maar aan… 
  • Dochter/zoon
  • Vriend/vriendin 
  • Zus/broer 

Stuk voor stuk rollen die we dagelijks opnemen. Die we graag opnemen. Die we willen opnemen, of moeten. Maar we doen het wel. 

En soms loopt dat vast. Want we willen het allemaal zo goed doen. Misschien wel perfect. 

De zuurstof geraakt op, de rekker staat op springen, de emmer loopt bijna over. 

Maar we doen door. Want de kinderen verwachten je op de voetbalmatch en de jongste wil ’s avonds de borst, je partner wil met jou naar de cinema, de werkgever geeft je een strakke deadline, familiefeest, vrienden willen weggaan… 

Allemaal verwachtingen waar je aan wil voldoen. Of misschien niet. 

En de zuurstof geraakt nog meer op, de rekker spant nog harder aan en de emmer heeft nog maar 1 druppel nodig. 

Je kan niet meer aan die verwachtingen voldoen en je laat steken vallen die je anders niet zou laten vallen. Je voelt jezelf falen en dat is niet van je gewoonte. Maar je doet door en door en door. 

Willen maar niet kunnen of kunnen maar eigenlijk niet willen. Wat wil jij? Wie ben jij? Wie was je?

Het is tijd om op de rem te gaan staan, achterover te leunen en de opties te bekijken. 

Ook daarvoor is de praktijk er. Je kan alleen komen of met je partner of een andere persoon waar je steun van krijgt. Samen bekijken we je verhaal en zien we wat er kan voor jou. Want elk verhaal is anders en vraagt een andere weg naar meer zuurstof. 

Contact: 

Gsm: 0479/35.87.99

E-mail: ninamouton@gmail.com 

Stuur een privé bericht via messenger

Nina Mouton is klinisch psychologe, start op 1 oktober haar eigen praktijk en ook jij bent welkom. 

img_3842

Hobby’s 

Miro – 3,5jaar 

‘Ga maar, ga maar naar de andere kindjes. Ik ga daar boven staan kijken. Zie je? Daar. Ik ben daar direct, ga maar bij de juf. Nee? Zal ik hier nog wat beneden blijven? Ok. Je wil niet meedoen? Je wil dat ik meedoe? Maar mama’s turnen niet mee, mama’s mogen wel kijken. Zullen we samen aan de kant kijken? Ok. Oh kijk! Zie je Mauritz? Ik denk dat hij het leuk vindt. Denk je het ook? Ga je toch meedoen? Ja, ga maar, ik ga boven staan. Ok? Ok!’ 

*ik snel naar boven* 

‘Miro? Waarom huil je nu?’

***’Nu is’t zaak van vol te houden, he…’ 

‘Je gaat er nu toch niet naartoe?’

‘Even doorbijten, straks gaat hij niet meer huilen.’ 

‘Zou je niet beter vertrekken? Hij zal wel ophouden met wenen dan.’ ***

Innerlijke ik: Wat denk je zelf, Nina? Wat heeft hij nodig, nu? 

*ik snel naar beneden* 

*hij snelt in mijn armen* 

‘Heb je geen zin om mee te doen?’

Hij schudt van neen. 

‘Gaan we samen boven kijken naar Mauritz?’

Hij knikt ja. 

Anderhalf jaar later… 

Naar de atletiekles gaan kijken. Wil niet meedoen. Volgende keer. Te grote groep? Niemand die hij kent? Niet leuk? We weten het niet… 

Week erna… Nee, wil toch niet meedoen. 

Goed voor ons, dan maar wat lopen en fietsen met papa? Dat lijkt hem een goed plan. 

Vanmiddag 

Samen met zijn vriend naar de turnles. Alles goed uitgelegd: Duur, bedoeling, wat, hoe, waarom, waar … 

Huppelt de (ongekende) sporthal binnen. 

Loopt de sporthal weer uit, wil buiten wachten op zijn vriend. 

Samen met vriendje snelt hij de sporthal weer in, naar de andere kindjes en de drie juffen, zweet zich een uur te pletter. Jaja, ik mocht vertrekken. ‘Oké, ik kom mee met de andere mama. Tot straks!’ Thuisgekomen: ‘mama! Schrijf mij maar in! Het was leuk!’ 

Alles op z’n tijd en alles op zijn tijd 



Miro – bijna 6 jaar


Mona’s blog vind je ook op Facebook

Dagboek van een vijfjarige 

Tranen in de ogen wanneer hij vertelt dat hij ‘ik’ heeft geleerd vandaag. 
Ik weet nog dat mijn mama 25 jaar geleden op dezelfde dag met de tranen in de ogen zat wanneer ik 
‘Els en Tom

Tom en Els’ 
Las. 
Ik weet ook nog dat ik dat gek vond. Zoooo speciaal was dat nu toch ook weer niet? 
Maar… DAT IS HET WEL 💛
Eerste leerjaar gelukjes 💛

Miro – bijna 6 jaar